ินโยนปืนกลทิ้งไป หยิบระเบิดมือขึ้นมาจากพื้นหลายลูก หนึ่งเต็นท์ปาระเบิดไปสองลูก เกิดเสียงดังปังขึ้นหลายเสียง เปลวเพลิงส่องสว่างสู่ฟากฟ้า เย่เทียนเฉินเดินจากไปด้วยรอยยิ้มสนุกสนาน เขาไม่เพียงสามารถแก้แค้นให้สหายรว้ามรบทั้งหก ยังฆ่าพวกโจรทั้งหมดและระเบิดเต็นท์ของพวกมันไปหลายเต็นท์อีกด้วย ภารกิจสำเร็จแล้ว
หานเจี๋ยที่ยืนอยู่บนกิ่งไม้ของต้นไม้ใหญ่อยู่ตลอดมองเห็นทุกอย่าง เธอตกตะลึง เธอไม่กล้าคิดว่าคนๆหนึ่งจะแข็งแกร่งได้ถึงขั้นนี้ มันบ้าเสียยิ่งกว่าหนังที่ฉายเสียอีก ต่อให้มีทหารเก่งๆบางคนสามารถทำได้ แต่ต้องไม่ใช่กับทหารหน่วยรบพิเศษมือใหม่อย่างเย่เทียนเฉิน
“พี่หาน พวกเราไปกันได้แล้ว ฟ้าจะสว่างแล้ว” ไม่รู้ว่าเย่เทียนเฉินมาผรากฏตัวข้างๆหานเจี๋ยตอนไหน
“เทียนเฉิน นาย….ทำไมนายร้ายกาจขนาดนี้ได้?” หานเจี๋ยอดไม่ได้ที่จะถาม
“หืม? ฮี่ๆ ก็แค่ศักยภาพที่ตื่นขึ้นมาอย่างฉับพลัน เจ๋งสุดยอด การตอบโต้ของคนตัวเล็กๆ!” เย่เทียนเฉินเกาหัวพลางหัวเราะออกมา
เย่เทียนเฉินได้แต่ใช้วิธีลวกๆเช่นนี้กับความสงสัยของหานเจี๋ย เขาจะบอกหานเจี๋ยไม่ได้ว่าเขาไม่ใช่เย่เทียนเฉินคนเดิม แต่เป็นผู้มีพลังพิเศษระดับพระเจ้ามาเกิดใหม่ หากบอกไปเกรงว่าจะถูกคนมองว่าบ้า และเป็นไปได้ว่าจะถูกจับส่งโรงพยาบาลบ้า
เวลาค่ำคืนผ่านพ้นไป เย่เทียนเฉินยังคงแบกหานเจี๋ยเดินไปยังชายแดนตะวันออก ตอนที่เพิ่งจะมาถึงชายแดนก็ถูกรถ SUV หลายคันล้อมไว้ มีทหารแบกปืนสะ
