่างเย็นชา เดินเข้าไปหาแซนเบเกอร์ทีละก้าวทีละก้าว
แซนเบเกอร์ขมวดคิ้ว มันไม่คิดว่าทหารหน่วยรบพิเศษจากฝั่งตะวันออกจะมีความกล้าเช่นนี้ ถูกโจมตีจนพ่ายแพ้ยับเยินไปแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะยังกล้ามาโจมตีค่ายใหญ่ของพวกมันอีก
“ฮ่าๆๆๆ กูกำลังคิดอยู่ว่าจะหามึงไม่เจอ ไม่คิดเลยว่ามึงจะเอาตัวเองมาส่งให้ถึงที่ ไปตายซะเถอะ….”
เพิ่งจะพูดจบ แซนเบเกอร์ก็ควักปืนพกออกมาอย่างรวดเร็ว คิดจะใช้ปืนยิงเย่เทียนเฉินให้ตาย แต่มันเพิ่งจะควักปืนออกมาเย่เทียนเฉินก็พุ่งเข้ามาเบื้องหน้า ต่อยไปที่ข้อมือขวาของแซนเบเกอร์หนึ่งหมัด ทำให้ปืนพกกระเด็นออกไป
“อ้าก!” แซนเบเกอร์ส่งเสียงร้องออกมา ไม่คิดว่าเย่เทียนเฉินจะร้ายกาจเช่นนี้ เกือบจะทำให้ข้อมือของมันหักไปแล้ว
ไม่เสียทีที่แซนเบเกอร์เป็นถึงรองหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต เพียงไม่นานก็สงบลงได้ ส่งเสียงร้องแปลกๆออกมาพลางโถมตัวพาร่างกายสูงเมตรกว่ากระโดดเข้าไป หมัดทั้งสองพุ่งไปยังจุดสำคัญบนร่างกายของเย่เทียนเฉินอย่างรวดเร็วไม่มีใครเทียบได้
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ พลังของแซนเบเกอร์แข็งแกร่งมาก สามารถขึ้นเป็นรองหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตได้นั้น แน่นอนว่าย่อมไม่ใช่พวกประเภทสัตว์กินพืช ตั้งแต่เริ่มการซุ่มโจมตีจนถึงตอนนี้แซนเบเกอร์นั้นยังไม่ได้ลงมือ มันคิดว่าคนเหล่านี้ไม่คู่ควรที่จะให้มันลงมือ ทหารหน่วยรบพิเศษทั้งหกคนที่ตายไปก็เป็นพวกลูกน้องของมัน ตอนแรกคิดว่าตัวเองคงไม่มีโอกาสได้ลงมื
