ไม่แน่นอนแล้ว
นายอำเภอได้ยินคำพูดของหลินชิงเวยแล้วราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน เขาใจร้อนเกินไปถึงกับลืมลำดับขั้นตอนเรื่องที่ควรทำ หากนี่เป็นการกระทำของคนร้ายโรคจิตที่ลอบวางเพลิงแล้วคร่าพรหมจรรย์แล้วละก็ เช่นนั้นหากบุตรสาวของครอบครัวนี้มิได้ตายในกองเพลิง ย่อมต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างที่สุดเป็นแน่ เขาถึงกับลืมเรื่องสำคัญเช่นนี้ไปได้
นายอำเภอสั่งการลงไปทันที พร้อมกับพาหลินชิงเวยและหลีเช่อไปด้วย มุ่งหน้าออกไปยังละแวกใกล้เคียงเพื่อค้นหาแม่นางคนนั้น
รอกระทั่งชาวบ้านควบคุมไฟเอาไว้ ราตรีนี้จึงเงียบสงบลง เมืองคุนแห่งนี้ก่อสร้างตามแนวเทือกเขา พวกเขาพบแม่นางคนนั้นในป่าเล็กแห่งหนึ่งไม่ไกลจากหมู่บ้าน
ทว่าไม่พบคนร้ายใจคอเหี้ยมโหดคนนั้น
แม่นางคนนั้นไร้อาภรณ์ปกปิดเรือนร่าง นอนอยู่ในป่าทั้งบาดแผลเต็มตัว ร่างขาวโพลนของนางเปิดเปลือยท่ามกลางราตรี เป็นภาพที่ทิ่มแทงสายตาเหลือเกิน
นางไม่มีลมหายใจแล้ว ทว่าร่างของนางยังอุ่นอยู่
หลินชิงเวยยืนอยู่ด้านข้าง แววตาหม่นวูบด้วยความเวทนา นางจับจ้องหญิงสาวที่อยู่เบื้องหน้า นาทีก่อนนางยังมีชีวิตอยู่ นางถึงกับจินตนาการได้ไม่ยากว่าโจรเด็ดบุปผาฉวยโอกาสที่ทุกคนกำลังช่วยกันดับไฟ ลักพาต
