ลีเช่อและหลินชิงเวยมักจะไม่อยู่ในจวนสกุลไป๋เพราะพวกเขาต้องออกไปช่วยนายอำเภออีกแรงหนึ่ง
เวลาตลอดทั้งปีของอาจารย์เจียงมู่ ยากนักที่จะมีเวลาว่างหลายวันเช่นนี้
เป็นเวลากลางคืนแล้วทว่าหลีเช่อและหลินชิงเวยยังเดินอยู่บนถนน ในมือถือโคมไฟ ข้างกายพวกเขามีเจ้าหน้าที่สองคน เช่นเดียวกับหน่วยเล็กๆ ที่ลาดตระเวนในเวลากลางคืน เวลานี้คนร้ายนั้นไม่มีเป้าหมายแน่นอนในการลงมือแล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้ ใครก็ไม่รู้ว่าคดีต่อไปจะเกิดขึ้นที่ใด จึงได้แต่ลาดตระเวนทั้งเมือง ทันทีที่พบความผิดปกติต้องรายงานทันที
บนถนนเงียบสงบ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสลดหดหู่เช่นนี้ เมื่อเทียบกับเมื่อแรกที่พวกเขาเข้ามาในเมืองนี้ดูรุนแรงขึ้น หลีเช่อพูดขึ้นว่า “สถานที่แห่งนี้ ไม่มีกล้องวงจรปิดตามสี่แยก เมื่อคนร้ายก่อเหตุแล้วก็หนีไปอย่างไร้ร่องรอย นานเช่นนี้แล้วหน้าตาเขาเป็นอย่างไร รูปร่างเป็นอย่างไรล้วนไม่มีใครรู้ จะหาอย่างไรกัน?”
