ขนของมันงดงามยิ่งนัก เป็นสีแดงเลื่อมส่งประกายระยิบระยับ
เมื่อหลีเช่อนำไก่ป่าเข้ามาในเรือนของหลินชิงเวย เขาเห็นหลินชิงเวยกำลังจัดล่วมยาของนาง ล่วมยาใบนี้ยังเป็นล่วมยาที่นำออกมาจากวังหลวงและเป็นสิ่งของติดตัวนางเสมอ
หลีเช่อถามขึ้นว่า “ไก่ป่าตัวนี้งดงามเหลือเกิน ขนของมันหลากหลายสีสัน หากนำมากินเช่นนี้ดูแล้วน่าเสียดายอยู่บ้าง”