เหน็บหนาวของฤดูใบไม้ผลิค่อยๆ ผ่านไป แสงแดดข้างนอกสว่างไสวเจิดจ้า ต้นไม้แตกหน่อผลิใบอ่อนทั่วทั้งลานเรือน กลิ่นหอมสดชื่นของต้นไม้ใบหญ้าอบอวลไปทั่วชั้นบรรยากาศ ยังมีเสียงนกร้องขับขานจุ๊บจิ๊บๆ อยู่บนกรอบหน้าต่างไม่หยุด บางครั้งจะมีนกสีเทาตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งที่บินมาเกาะอยู่บนกรอบหน้าต่าง กิ่งไม้ที่อยู่ด้านหลังมันสั่นไหว มันหันหัวกลับไปมองรอบๆ อย่างว่องไว จากนั้นส่งเสียงร้องกรู๊ๆๆ พร้อมกับจิกกรอบหน้าต่าง
เหตุใดฟังแล้วดูคล้ายกับมีคนกำลังเคาะประตูหน้าต่างอยู่นะ
เวลานี้เสียง “ซี๊ดๆๆ” ดังขึ้น หางของชิงหลันตกลงมาจากมุมกำแพงและเลื้อยออกมา มันเลื้อยมาตามกำแพงและไม่หยุดส่งเสียงสื่อสาร ดูเหมือนนกตัวเล็กบนกรอบหน้าต่างรับรู้ได้ถึงอันตรายแล้ว มันส่งเสียงดังรบกวนเกินไปแล้วนะ ต้องเงียบสงบสักหน่อย
งูเลื้อยไปบนกรอบหน้าต่างเช่นกัน มันอ้าปากราวกับจะกัดนกตัวเล็กนั้น นกตัวเล็กนั้นนับได้ว่ามีปฏิกิริยาว่องไว มันกางปีกบินขึ้นไปบนกิ่งไม้ข้างบนในชั่วพริบตา มันเป็นนกตัวเล็กที่กล้าหาญตัวหนึ่ง มันหันกลับมามองงูตัวเล็กบนกรอบหน้าต่างพร้อมกับส่งเสียงร้องกรู๊ๆ หลายครั้ง
งูตัวเล็กคิดจะกัดมันอีกครั้ง มันหันหน้ามาอย่างตกใจพร้อมกับบินหนีไ
