ร่างของหลินชิงเวยเบาหวิว นางรู้สึกว่าตนเองเกือบจะละลายอยู่ในกองเพลิงแล้ว ต้นไม้ที่ถูกไฟแผดเผาอยู่บนศีรษะเริ่มส่ายไหวไปมา เซียวจิ่นกำลังร้องตะโกน “ชิงเวย เจ้ารีบข้ามมา! เจิ้นสั่งให้เจ้าข้ามมา!”
ใต้ฝ่าเท้าของหลินชิงเวยเกิดเสียงดังฉึก นางเงยหน้าขึ้นมองต้นไม้ที่ถูกไฟแผดเผาบนศีรษะก่อนอื่น แล้วก้มหน้าลงมองใต้ฝ่าเท้าจึงยกยิ้มอย่างอับจนคำพูด
ดูท่าแล้วเป็นเพราะทำเรื่องไม่ดีไว้มากเกินไป กระทั่งสวรรค์ก็ยังต้องการให้นางตาย
ดูเหมือนพื้นดินใต้ฝ่าเท้ามีสิ่งของฝังเอาไว้ ประจวบเหมาะกับหลินชิงเวยเหยียบเข้าพอดี เสียงนั้นทำให้สติเลื่อนลอยของนางค่อยๆ ตื่นตัวตึงเครียดขึ้น
น่าจะเป็นระเบิดที่หลีเช่อฝังเอาไว้?
หลินชิงเวยรู้จักห่วงเหล็กเล็กๆ ที่โผล่ออกมาจากด้านข้างรองเท้าของตนเองดี ห่วงเหล็กที่เหลือออกมาด้านนอกเพื่อเอาไว้สังเกตเมื่อตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน
เกรงว่าเมื่อนางยกเท้าขึ้น ระเบิดที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าก็จะระเบิดขึ้นทันที
ดังนั้นนางจึงหยุดยืนอยู่กับที่โดยไม่เคลื่อนไหวเนิ่นนาน นางก้มหน้าลงพูดงึมงำกับตนเอง “หลีเช่อ นี่เจ้าต้องการขุดหลุมฝังศพให้ข้าหรือ แต่ช่างเถิด ไม่แน่ว่าหากตายครั้งนี้ ข้าคง งจะทะลุมิติกลับไปก่อนเจ
