ฉิ้ง!
กระบี่จวินหลินกับหอกทองกระทบกันกลางห้วงอากาศ แสงศักดิ์สิทธิ์ปะทุออกอย่างไม่รู้จบ ห้วงเวหาคำรามสะท้านฉับพลัน ฉากเบื้องหน้านั้นช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ซูเฉินและหลี่อวิ๋นเฟยต่างก็โกรธจัด ปล่อยวิชาไม้ตายอันทรงพลังออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ละกระบวนท่าล้วนพุ่งใส่จุดตายของอีกฝ่าย
“ฆ่า!”
ดวงตาหลี่อวิ๋นเฟยแหลมคม เขาตะโกนก้อง หอกทองในมือส่องประกายเจิดจ้า ประหนึ่งแทงทะลุห้วงมิติในพริบตา มุ่งตรงสู่หว่างคิ้วของซูเฉิน
โครม!
ซูเฉินสะบัดกระบี่จวินหลินในมือ ฟันลงอย่างแรง แสงกระบี่หวีดหวิวประหนึ่งทางช้างเผือกเทน้ำลงมาจากฟ้า กวาดหอกทองออกไป จากนั้นซูเฉินจึงซัดหมัดเข้าใส่
เปลวไฟทองคำลุกโชนรอบตัวหลี่อวิ๋นเฟย เขาตบฝ่ามือกลางอากาศสวนกลับไป
หมัดกับฝ่ามือปะทะกัน ห้วงเวหาคำรามสะเทือน
ซูเฉินเปลี่ยนหมัดเป็นนิ้ว แสงนิ้วอันแหลมคมฉีกห้วงอากาศในชั่วพริบตา ประหนึ่งมังกรแท้เหินผ่านฟ้า พุ่งตรงเข้าหาหลี่อวิ๋นเฟย
เปลวไฟลุกโชนรอบกายหลี่อวิ๋นเฟย ดวงตะวันทองคำหนึ่งลูกพุ่งขึ้นมาต้านรับ กระแทกกับแสงนิ้ว แล้วระเบิดพร้อมกัน
ซูเฉินกระโจนขึ้นทันที เหยียบอากาศพุ่งลงใส่ใบหน้าของหลี่อวิ๋นเฟย
ดวงตาหลี่อวิ๋นเฟยเย็นเยียบ เขายื่นมือออกอย่าง