ขณะที่เซียวอี้เข้ามายืนเบื้องหน้า ยื่นมือออกมาหมายจะกุมข้อมือของหลินชิงเวยเอาไว้ หลินชิงเวยกะพริบตาถี่ ยังคงยืนอยู่ที่นั่นโดยไม่ขยับ
และในขณะที่มือของเซียวอี้ยังไม่สัมผัสถูกข้อมือของหลินชิงเวย พลันมีคมกระบี่เล่มหนึ่งตวัดผ่านหน้าลงมา เซียวอี้ไม่อาจไม่หดมือกลับมา หากเขาช้าเพียงนิดเดียวมือข้างนั้นของเข ขาต้องถูกเซียวเยี่ยนตัดขาดแน่นอน
หลินชิงเวยรู้สึกได้ถึงความรู้สึกหวานล้ำและสับสนอันเย็นเยียบที่ถาโถมเข้ามา ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้า บนใบหน้าคมสันของเขามีคราบเลือดเป็นหยดๆ เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก
เซียวเยี่ยนและเซียวอี้เริ่มประมือกันต่อหน้าหลินชิงเวย คนทั้งสองลงมืออย่างรวดเร็วแต่ละกระบวนท่าล้วนเด็ดขาดไร้ปรานี การประมือครั้งนี้มิใช่เจ้าตายก็เป็นข้าที่ม้วย
หลินชิงเวยพลันระลึกถึงเหตุการณ์เช่นนี้ เปรียบเทียบกับคืนนั้นแล้วแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ตอนนั้นเซียวเยี่ยนคิดจะจับกุมนาง ทว่ากลับถูกเซียวอี้ใช้พัดเล่มหนึ่งขวางเขาไว้ คนทั้งสองต่อสู้กันในตรอก ทว่าไม่ถึงขั้นเอาชีวิตกันเช่นตอนนี้
ขณะที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด หลินชิงเวยพลันรับรู้ได้ว่าพื้นใต้ฝ่าเท้าของตนสั่นสะเทือนขึ้นสองครั้ง นางจึงค่อยๆ ห
