เซียวจิ่นหลอกใช้เสร็จแล้วก็ถูกเขาทอดทิ งอย่างไร้เยื่อใย ทว่ามันกลับไม่ได้ทำให้นางรู้สึกผิดหวังหรือไม่ยินยอมมากมายนัก ด้วยตัวหลินชิงเวยเองกระจ่างแจ้งอยู่แล้วว่าเซียวจิ่นในร่างของฮ่องเต้หนุ่มมิได้มีความทะเยอทะย ยานในตำแหน่งฮ่องเต้น้อยไปกว่าเซียวอี้แม้แต่น้อย
ดังนั้นเมื่อเซียวจิ่นผลักนางออกมาหลังจากใช้ประโยชน์แล้วอย่างไม่ตั้งใจ หลินชิงเวยจึงไม่รู้สึกยินดีหรือเป็นทุกข์เช่นกัน
นางพูดกับเซียวอี้ “ผู้บังคับบัญชาสูงสุดของกองทหารรักษาพระองค์ฟังคำสั่งจากฮ่องเต้เท่านั้น ไม่มีผู้ใดสั่งเขาได้ เรื่องนี้เซี่ยนอ๋องมิใช่รู้อยู่แล้วหรือ?”
สายตาที่เซียวอี้มองหลินชิงเวยเปลี่ยนไป เขาใช้กระบี่ในมือชี้นางและกล่าวว่า “เปิ่นหวางถามเจ้าว่าผู้บังคับบัญชาสูงสุดตายไปแล้วใช่หรือไม่?! เหตุใดเขายังอยู่ที่นี่!”
หลินชิงเวยพูดเรียบ “คนที่ตายตั้งแต่แรกนั้น เป็นเพียงคนที่สวมหน้ากากของผู้บังคับบัญชาสูงสุด ผู้ที่เดินออกจากวังหลวงไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาสูงสุดตั้งแต่แรก”
เซียวอี้เอียงคอจ้องมองหลินชิงเวยนิ่งๆ ริมฝีปากของเขาปรากฏให้เห็นรอยยิ้มเย็นเยียบ “ดังนั้น เจ้าเป็นคนของฝ่ายนั้นตั้งแต่แรก เจ้าคิดบัญชีข้าตั้งแต่แรก?”
หลินชิงเวยใคร่ครวญแล้วพยักหน้า “ดูเ
