สวมหน้ากากหนังมนุษย์!
เซียวอี้ชี้นิ้วไปที่เซียวจิ่น มองผู้บังคับบัญชาสูงสุดด้วยสายตาเดือดดาลพร้อมกับตวาดว่า “ยังโง่งมอะไรอยู่อีก? ยังไม่รีบเด็ดศีรษะของเขาให้เปิ่นหวาง!”
มีกองทหารรักษาพระองค์แล้วอย่างไรเล่า ทหารหนึ่งหมื่นนายที่ตนนำมาพ่ายแพ้แล้วอย่างไรเล่า? ขอเพียงเด็ดศีรษะของเซียวจิ่นได้ เช่นนั้นทุกอย่างย่อมสำเร็จแน่นอน! คนผู้หนึ่งเมื่อไม ม่มีชีวิตแล้ว ย่อมไม่อาจยื้อบัลลังก์มังกรเอาไว้โดยไม่ยอมจากไปกระมัง?
ทว่าผู้บังคับบัญชาสูงสุดผู้นั้นไม่มีการเคลื่อนไหว กลับมองทุกอย่างเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นชา
เซียวอี้เริ่มหมดความอดทนแล้ว ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความคลุ้มคลั่ง เขาสอดส่ายสายตาไปรอบๆ บริเวณ ในที่สุดก็มองเห็นเงาร่างของหลินชิงเวยและหลีเช่อที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้
ดวงตาของหลินชิงเวยสงบนิ่งไร้ความรู้สึกใดๆ ราวกับไม่ประหลาดใจกับจุดจบเช่นนี้ นางคาดเดาได้แต่แรกแล้ว
