สรรพสิ่งที่ลุกโชนอยู่รอบจิตวิญญาณยุทธ์ของเขาแล้วกดข่มตราวิญญาณของจงหลินลงทันที
“เจ้ากล้าดียังไง! ซูเฉิน เจ้ากล้าบังอาจล่วงเกินแท่นสังหารเทพ ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่…”
จงหลินตื่นตระหนกและเดือดดาล ตะโกนก้องอย่างกราดเกรี้ยว
จิตใจของเขาหนักอึ้ง ไม่คาดคิดเลยว่าแท่นสังหารเทพที่มั่นคงไร้ช่องโหว่จะเกิดเหตุผิดพลาดขึ้นได้
ฟงหลินนักบุญยุทธ์ไม่ใช่ผู้ดูแลแท่นสังหารเทพหรือ? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ยิ่งไปกว่านั้น แก่นแท้ของแท่นสังหารเทพลึกลับและซับซ้อนยิ่งนัก ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปสามารถหลอมกลั่นได้ แล้วซูเฉินสามารถทำได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร?
อย่างไรก็ตาม จงหลินไม่มีเวลาไตร่ตรองให้มาก เพราะเปลวเพลิงแท้กลืนกินพลันโถมเข้าใส่ กลืนกินตราวิญญาณของเขาในพริบตา
ตราวิญญาณของเขานั้นไม่แข็งแกร่งนัก จึงถูกเปลวเพลิงแท้ทำลายสิ้นอย่างง่ายดาย เขารู้สึกถึงเจตนาสังหารอันไร้ขอบเขตแผ่ซ่านทั่วใจ
“ซูเฉิน… ข้าจะฆ่าเจ้า!!!”
ในนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ณ มิติหนึ่งอันลึกลับ จงหลินคำรามอย่างบ้าคลั่ง พลันพ่นโลหิตออกมา
ตราวิญญาณถูกทำลาย ส่งผลให้เขาได้รับผลสะท้อนกลับรุนแรง
เขารีบออกจากมิติลึกลับนั้นในทันที แล้วฉีกมิติพุ่งตรงไปยังทิศทางของแ
