ะสำเร็จหรือไม่นั้นต้องดูคุณชายแล้ว ว นิสัยสหายท่านนั้นออกจะแปลกประหลาดสักหน่อย ทั้งชมชอบเงินทองและไม่ชมชอบเงินทอง”
หลินชิงเวยนับตั๋วเงินแล้วชำระเงินค่าแนะนำสองพันตำลึงให้เถ้าแก่ทันที พ่อค้าก็คือพ่อค้า ก่อนจะทำงานให้ต้องตกลงค่าตอบแทนเสียก่อน เป็นเช่นนี้นับตั้งแต่โบราณมา
ต่อมาไม่นานรถม้าคันหนึ่งจอดเตรียมไว้ด้านนอกโรงรับจำนำ เถ้าแก่ยืนอยู่หน้าประตูกล่าวกับหลินชิงเวยว่า “เชิญคุณชายขึ้นรถม้าเถิด”
หลินชิงเวยช้อนตามองไปเห็นเพียงรถม้าสีดำธรรมดาคันหนึ่ง รถม้าทั้งคันถูกลวดลายสีดำครอบคลุม คนข้างนอกมองไม่เห็นข้างใน มองจากข้างในก็ไม่เห็นข้างนอกเช่นกัน
หลินชิงเวยหัวเราะเบาๆ “งานรักษาความลับเช่นนี้ เถ้าแก่ทำได้ดียิ่งนัก”
เถ้าแก่หัวเราะตาหยี “ขออภัยคุณชายด้วย นี่เป็นกฎเกณฑ์ในอาชีพของพวกเรา รถม้าคันนี้จะนำคุณชายไปพบเจ้าของกล่องใบนั้นที่จวนของเขาอย่างปลอดภัย อีกสักครู่กล่องที่อยู่ในร้าน นจะถูกนำส่งไปที่จวนเช่นกัน หวังว่าคุณชายจะตกลงการค้าครั้งนี้กับสหายท่านนั้นเป็นผลสำเร็จ”
หลินชิงเวยขึ้นไปนั่งบนรถม้า
