วาดล้างไปโดยสิ้น
“แค่ก...”
เหล่าผู้อาวุโสและศิษย์ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าล้วนได้รับผลกระทบจากแรงปะทะ ร่างกายสั่นสะท้าน เลือดกระอัก พุ่งกระเด็นออกไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
รุนแรงเกินไป!
พวกเขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าการต่อสู้ระหว่างซูเฉินกับเฟิงหลินจะดุเดือดถึงเพียงนี้
“ท่านผู้อาวุโสเฟิงหลิน จะต้านทานการโจมตีของซูเฉินไหวหรือไม่?!”
“ซูเฉินผู้นี้ช่างปีศาจนัก!”
“หึ่ย! หากนักบุญยุทธ์เฟิงหลินได้รับบาดเจ็บสาหัส แท่นสังหารเทพจะเกิดหายนะขึ้นแน่นอน!”
เหล่าผู้อาวุโสและศิษย์ต่างพูดคุยอย่างร้อนรน
แสงศักดิ์สิทธิ์บนฟ้าค่อย ๆ จางลง
ปัง!
ร่างหนึ่งสั่นสะท้าน เลือดพุ่งจากปาก พุ่งกระเด็นออกไป
“นั่นมัน…นักบุญยุทธ์เฟิงหลิน?!”
เสียงหนึ่งอุทาน ดังก้องด้วยความสั่นกลัว
เหนือท้องฟ้า
ซูเฉินในชุดขาวสะอาดยิ่งกว่าหิมะ ผมดำพลิ้วไหว ยืนกลางอากาศ ล้อมรอบด้วยหมอกโกลาหลจาง ๆ เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ ลักษณะราวราชันเทพจุติลงบนโลก
ในขณะที่นักบุญยุทธ์เฟิงหลินถูกสายฟ้าฟาด ร่างดำคล้ำ มีรอยเลือดลึกกลางหว่างคิ้ว สีหน้าอิดโรยซีดเผือด บาดเจ็บสาหัสอย่างหาที่เปรียบมิได้
แม้เคล็ดวิชาสายฟ้าสะเทือนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเขาจะทรงพลัง แต่สุดท้ายก็ถูกเพลิงกลืนส