เช่นนี้?
นี่มันหาที่ตายชัดๆ!
“ผู้ใดเข้าไปในเขตแก่นแท้ของสวนโอสถ?!”
ชายชราในชุดดำผู้เป็นหัวหน้าจ้องหัวหน้ายามเขม็งเอ่ยด้วยเสียงเย็นเยียบ
“ขะ…ขอรับ! เป็นหลิวเฟิง… หลิวเฟิงที่เพิ่งเข้าไป เขาบอกว่าต้องเข้าไปเก็บสมุนไพรส่งให้รองเจ้านิกาย!”
หัวหน้ายามสั่นสะท้าน รีบคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัว
“หลิวเฟิง? เขามิได้กลับไปยังนิกายแล้วหรือ? เหตุใดจึงย้อนกลับมาอีก? เปิดค่ายกลเขตแก่นแท้เดี๋ยวนี้! ข้าอยากเห็นนักว่าใครช่างกล้าทำตัวกร่างในสวนโอสถมังกรเพลิงของข้า!”
แววตาของผู้บัญชาการชุดดำฉายประกายสังหารเย็นเยียบ
โฮกกก!
ขณะที่เขากำลังจะเปิดค่ายกลเขตแก่นแท้ เสียงคำรามสนั่นก็พลันดังกึกก้อง แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน กำปั้นสีทองลูกหนึ่งพุ่งทะยานออกจากเขตแก่นแท้ของสวนโอสถ พลังพุ่งทะลวงทำลายอักขระค่ายกลแตกกระจายทีละชั้น
จากนั้น ค่ายกลป้องกันเขตแก่นแท้ก็ถูกฉีกเปิดออกโดยตรง!
ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากภายใน
“หลิวเฟิง เจ้าช่างบังอาจนัก! ไม่สิ เจ้ามิใช่หลิวเฟิง! เจ้าเป็นใครกันแน่?!”
สีหน้าของผู้บัญชาการทั้งสามเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ภาพที่พวกเขาเห็นทำเอาแทบเป็นลมล้มทั
