มือปราบสองคนปฏิบัติตามคำสั่งทันที หลินชิงเวยหันกลับมามองมือปราบที่เหลืออยู่ “พี่สาวของมือปราบหลิวมาถึงเมืองหลวงแล้วหรือยัง เวลานี้อยู่ที่ใด”
มือปราบรับคำ “นางมาถึงยามบ่ายวันนี้ กำลังพักผ่อนอยู่ในห้องพักแขกขอรับ”
หลินชิงเวยครุ่นคิด “ให้ข้าคุยกับพี่สาวของเขาก่อนเถิด”
แสงเทียนสีนวลสลัวในห้องพักแขก หลินชิงเวยยังเดินไปไม่ถึงประตูก็พบว่าในห้องโถงมีหญิงสาวชาวชนบทแต่งกายเรียบง่ายคนหนึ่งนั่งอยู่ หญิงสาวผู้นั้นดูแล้วสามัญยิ่ง นางมุ่นมวยผมแล้วปักด้วยปิ่นปักผมเก่าคร่ำคร่าอันหนึ่ง ดวงตาทั้งคู่นิ่งสนิทไร้ซึ่งแสงใดๆ นางนั่งอย่างระแวดระวังดูท่าแล้วยังตื่นเต้นอยู่สองส่วน
หลินชิงเวยจึงได้แต่คำนวณอายุของนางจากอายุของมือปราบหลิว น่าจะราวๆ สี่สิบปี แต่นางดูแล้วกลับดูชราภาพกว่าคนอายุสามสิบปีมากนัก
หลินชิงเวยทำความเข้าใจสถานการณ์ของนางอย่างคร่าวๆ นางและมือปราบหลิวเป็นพี่น้องที่ผูกพันกันยิ่งชีวิต นางเลี้ยงมือปราบหลิวมาจนเติบใหญ่ แต่ดวงตาทั้งคู่กลับพิการมืดบอด จึงไม่อาจหาครอบครัวได้ สุดท้ายจึงมีครอบครัวหนึ่งต้องตานางเข้าอย่างมิง่ายดายนัก เดิมทีคิดจะแต่งเข้าไป แต่หมู่บ้านของสามีนั้นห่างจากหมู่บ้านของตนไปหลายหมู่บ้าน ยามนั้นมือปราบหลิวยังอายุไม่ถึงสิบขวบหากนางแต่งงานออกเรือนไป มือปราบหลิวต้องอาศัยอยู่เพียงลำพังแล้วจะใช้ชีวิตอย่างไร ดังนั้นนางจึงปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้และเลี้ยงดูมือปราบหลิวจนเติบโตเป็นผู้ใหญ
