ช่แล้ว! หนี้โลหิตต้องชำระด้วยโลหิต!”
“ฆ่าพวกมัน!”
“ล้างแค้นให้ผู้อาวุโสและศิษย์ที่ล่วงลับ!”
“…”
ทั่วทั้งหอเทียนเต๋าเต็มไปด้วยเสียงกู่ร้องด้วยโทสะ
“ฆ่านิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า? แล้วจะใช้อะไรฆ่ามัน? ศิษย์น้องทั้งหลาย พวกมันมีศิษย์เป็นแสน นักบุญยุทธ์อย่างน้อยเกือบสิบคน ยังไม่นับจักรพรรดิยุทธ์กับจ้าวยุทธ์นับไม่ถ้วน พวกเรานิกายเทียนเต๋าจะใช้อะไรไปสู้กับมัน?”
เสียงเสียดสีของหยวนป้าดังขึ้น
คำพูดของเขาทำให้หลายคนหน้าเจื่อนลง
ใช่แล้ว หากเทียบด้านกำลังรบ นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้านั้นอยู่ลำดับสองในเจ็ดดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ส่วนนิกายเทียนเต๋าแทบจะรั้งท้าย
จะไปสู้กับมันได้อย่างไร?
“แล้วจะให้เรานั่งรับการโจมตีโดยไม่สู้กลับเลยหรือ? จะให้เรากล้ำกลืนความแค้นเหมือนเคี้ยวก้อนหินรึไง?”
มีผู้หนึ่งเอ่ยอย่างเจ็บแค้น
“จริงด้วย! ต่อให้ฆ่ามันไม่ได้ทั้งหมด อย่างน้อยก็ต้องตอบโต้! มันฆ่าพวกเรากี่คน เราก็ฆ่าพวกมันกลับเท่านั้น!”
เสียงถกเถียงโหมกระหน่ำทั่วทั้งหอ
“เงียบ!”
เสียงตะโกนของหยวนป้าดังลั่น
ทุกคนเงียบลงทันที
“เจ้านิกาย ท่านคิดเห็นเช่นไร?”
หยวนป้าหันไปถาม
เรื่องทั้งหมดสุดท้ายก็ต้องให้จ้านหยวนเป็นผู้ตัดสิน
เพราะนี่คือเรื
