สีหน้าของหลินชิงเวยซีดขาว นางค้นหายาบนร่างกายอีกครั้ง พบว่าในอกเสื้อไม่มียาอีกแล้วจึงร้องลั่น “ล่วมยา ล่วมยาของข้าเล่า!”
นางไม่กล้าคิดว่าซินหรูจะมีสภาพเหมือนจ้าวเฟยในวันนั้น
แต่ในความจริงแล้วเป็นเช่นนั้น เลือดสดๆ ไหลพลั่งออกมาจากโพรงจมูกของซินหรู ดวงตาทั้งคู่ของซินหรูมีเลือดสดๆ ไหลออกมา จากนั้นก็คือใบหู
ไม่ได้ ต้องยับยั้งนาง หาไม่แล้วนางต้องตายแน่!
“พี่สาวข้าเจ็บเหลือเกินเจ้าค่ะ…” ซินหรูกดหน้าอกไว้ ร่างกายขดงอเป็นก้อนกลมๆ หายใจเข้าทีละเฮือก น้ำตาไหลออกมาปนเปกับเลือด นางร้องไห้ด้วยความสิ้นหวัง “พี่สาว ข้าไม่อยากเป็นเช่นจ้าวเฟย…ข้าไม่อยากตายอย่างน่ากลัวเช่นนั้น…”
“ไม่มีทาง พี่สาวไม่มีทางปล่อยให้เจ้าตาย” หลินชิงเวยเพิ่งจะพบว่าในนาทีนี้นางเอาความเชื่อมั่นมารับรองว่าซินหรูจะไม่เป็นอะไรจากที่ไหนกัน? ไม่ นางไม่มีความมั่นใจ นางยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะทำอย่างไรดี
เซียวเยี่ยนย่อกายลงมาจี้สกัดจุดชีพจรของซินหรูไว้
แต่ทำเช่นนี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้
ซินหรูเทียบเซียวเยี่ยนไม่ได้ที่มีพลังจิตแข็งแกร่งถึงเพียงนั้น หรือต่อให้นางมีพลังจิตก็ไม่มีประโยชน์ ด้วยในร่างกายนางมีหนอนที่เกิดใหม่ หนอนที่เกิดใหม่ต้องกัดกินอวัยวะภายในของนางจึงจะมีชีวิตรอดได้ ที่นางรู้สึกเจ็บปวดทุกข์ทรมานเป็นเพราะอวัยวะทั้งห้าและหกของนางกำลังถูกหนอนกัดกิน
หลินชิงเวยเห็นใบหูเล็กๆ ของซินหรูเริ่มมีหยดเลือดปรากฏออกมา นางไม่อาจสนใจได้อีกแล้ว ใ
