ตามตำนานกล่าวไว้ว่า จิ้งจอกเก้าหางมีชีวิตถึงเก้า
จิ้งจอกสวรรค์เก้าหางคือตัวอสูรในตำนานยุคโบราณที่ทรงพลังลี้ลับ หางแต่ละหางแทนหนึ่งชีวิต
ซูเฉินไม่คาดคิดว่าเสี่ยวไป๋จะสามารถช่วยชีวิตเฉินเชียนซุนไว้ได้จริงๆ
หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
“ข้า…ยังไม่ตายหรือ?”
ดวงตาของเฉินเชียนซุนค่อยๆ เปิดออก ดวงตากลมโตเปล่งแสงพราวด้วยความสับสน
ชีพจรหัวใจของนางถูกทำลาย พลังชีวิตพลันสลาย แม้แต่นางเองก็รู้สึกถึงเงามรณะกำลังใกล้เข้ามา ก่อนจะหมดสติไป
แต่ไม่คาดคิดเลยว่า ตอนนี้กลับฟื้นขึ้นมาได้!
ยิ่งไปกว่านั้น พลังทำลายล้างในร่างของนางได้จางหายไปโดยสิ้นเชิง ศรยิงตะวันก็สลายหายไปเช่นกัน บาดแผลของนางกลับฟื้นฟูโดยสมบูรณ์
“แน่นอนว่าเจ้ายังไม่ตาย เสี่ยวไป๋ช่วยเจ้าไว้น่ะสิ!”
ซูเฉินยิ้มบางๆ ก่อนเล่าเรื่องทั้งหมดให้เฉินเชียนซุนฟัง
“อสูรในตำนานยุคโบราณ จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง? เสี่ยวไป๋ ขอบใจเจ้ามากนะ!”
เฉินเชียนซุนหลุดออกจากอ้อมแขนของซูเฉิน ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ เมื่อเห็นเสี่ยวไป๋ในอ้อมแขนซูเฉิน นางรู้สึกสงสารจับใจ จึงอุ้มเสี่ยวไป๋ขึ้นมาแล้วพูดเสียงเบา
เสี่ยวไป๋ลืมตาขึ้นมองเฉินเชียนซุน หางนุ่มๆ สะบัดผ่านใบหน้าของนาง จากนั้น
