เซียวเยี่ยนกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เปิ่นหวางเห็นแก่ในอดีตที่แม่ทัพหลินซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อราชสำนัก จ้าวซื่อผู้นี้กระทำการลงไปโดยไม่เจตนา เปิ่นหวางไม่ติดใจอันใด คำพูดของมหาเสนาบดีหลินในวันนี้เปิ่นหวางจดจำเอาไว้แล้ว”
คำพูดเหล่านี้ชัดเจนยิ่งไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว หากมหาเสนาบดีหลินไม่แจกแจงความสัมพันธ์ให้ชัดเจน เซ่อเจิ้งอ๋องมีเหตุผลอย่างยิ่งที่จะสงสัยว่าเป็นมหาเสนาบดีหลินเองที่สั่งให้จ้าวซื่อทำเช่นนี้ ยังดีที่มหาเสนาบดีหลินตัดความสัมพันธ์กับจ้าวซื่อสองคนแม่ลูก จึงดึงตัวเองออกมาได้อย่างสะอาดสะอ้าน อีกทั้งจุดประสงค์ของเซ่อเจิ้งอ๋องไม่ได้อยู่ที่จะจัดการจ้าวซื่อสองแม่ลูกอย่างไร แต่เห็นแก่แม่ทัพหลินในอดีตจึงไม่ติดใจเอาความต่อการกระทำด้วยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของจ้าวซื่อ กลับส่งผลให้ความเมตตาอารีของเขาชัดเจนขึ้นในสายตาทุกคน
งานฉลองวันเกิดในวันนี้น่าอึดอัดคับข้องใจจริงๆ ในใจของมหาเสนาบดีหลินเต็มไปด้วยความโกรธขึ้ง ทว่ากลับไม่อาจบันดาลโทสะออกมา
เซี่ยนอ๋องดูละครฉากเด็ดตั้งแต่ต้นจนจบ ทว่าละครฉากนี้ยังไม่จบ
เซ่อเจิ้งอ๋องยังคงพักผ่อนอยู่ในจวนมหาเสนาบดี หลินชิงเวยคร้านจะพูดคุยกับผู้อื่นจึงได้แต่เดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้อย่างไร้จุดหมาย ได้ยินว่าคืนนี้ในจวนยังมีงานเลี้ยงค่ำอีกครั้งหนึ่ง ด้วยเหตุนี้แขกเหรื่อทั้งหลายจึงยังรั้งอยู่ที่นี่เพื่อรอเวลาร่วมงานเลี้ยงยามค่ำแล้วจึงจะแยกย้าย
หลินชิงเวยนั่งอยู่ริ
