รียบมิได้!
ทัณฑ์สวรรค์สุดท้ายนี้ยิ่งน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าขั้นที่แปดเสียอีก เกรงว่าโอกาสรอดของลั่วเสวียนจะริบหรี่จนแทบไม่มี
“ท่านอาจารย์…”
ร่างทั้งร่างของซูเฉินสั่นสะท้าน ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวลและความเจ็บปวดอย่างที่สุด
“ซูเฉิน อย่าทำตัวเป็นผู้หญิง! รีบออกจากที่นี่ กลับไปยังสำนัก อย่าเสียใจเพราะข้า หากวันหนึ่งเจ้าแข็งแกร่งพอ จงทำลายนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าแทนข้า!”
ลั่วเสวียนกล่าวอย่างราบเรียบ
แววตานางสงบนิ่ง ปราศจากความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงความเสียดายและไม่ยินยอม
นางไม่ยินยอมที่จะตายด้วยทัณฑ์สวรรค์ ไม่ใช่ตายด้วยน้ำมือของศัตรูด้วยซ้ำ!
“จะให้หนีไปไหน? วันนี้ไม่เพียงแต่ลั่วเสวียนต้องตาย ซูเฉินเจ้าก็ต้องฝังร่างไปกับเล่ยตงเช่นกัน!”
ซุนฉีหยางคำราม ดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร
เขามองออกในพริบตาว่า ลั่วเสวียนบาดเจ็บสาหัสถึงขั้นไหน โอกาสรอดจากทัณฑ์สวรรค์ขั้นที่เก้าเป็นศูนย์ อย่างไรก็ตาม เพื่อดักโจมตีลั่วเสวียนในครั้งนี้ นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าก็จ่ายราคาหนักหนาสาหัส
ถึงกับต้องสูญเสียจักรพรรดิเล่ยตงเลยทีเดียว!
นี่ทำให้ซุนฉีหยางโกรธถึงขีดสุด อยากฉีกเนื้อเถือหนังซูเฉินให้แหลกคามือ
พลังนักบุญยุทธ์แผ่กระจายจากร่าง
