“ดีละ ตอนนี้สัตว์อสูรที่ตามข้ามามีไม่กี่ตัว เเถมร่างกายข้าก็ดีขึ้นเเล้ว สบโอกาสปรับพลังปราณให้เสถียรพอดีเลย” ฉางกวงครุ่นคิดพลางกระโจนตัวด้วยความเร็วของขั้น 3 ทั่วไป ไม่นานสัตว์อสูรจึงตามมาทัน
ฉางกวงไม่รอช้าร่ายใช้’เหมันต์พิโรธ’ในทันที ปราณสีขาวพลันปรากฎบนฝ่ามือทั้งสองข้าง
ประกายเหมันต์ควบรวมตัวกันเป็นรูปร่างแขนทั้ง 2 ข้างประสานมือกันอย่างรวดเร็ว
“ตุ้ม” สัตว์อสูรผู้โชคร้ายตัวนี้โดนเข้าไปอย่างจัง ล้มลงไปบนพื้นอย่างรวดเร็ว ลมหายใจรวยริน
ผลลัพธ์ออกมาเช่นนี้เกินกว่าที่ฉางกวงคาดเอาไว้นัก โดยปกติเเล้วพลังโจมตีของท่านี้จะไม่รุนเเรงเท่านี้
เเต่เพราะเนื่องด้วยพลังเสริมจากสภาพเเวดล้อม ทำให้ความรุนเเรงเพิ่มขึ้นอีก 2 ส่วน
“สัตว์อสูรตัวเมื่อครู่พลังกายน่าจะใกล้เคียงกับผู้ฝึกตนขั้น 4 เเสดงว่าวิชานี้สามารถต่อต้านขั้น 5 ได้”
พอคิดได้ดังนั้น ฉางกวงอดอุทานในใจออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ด้วยพลังปราณตอนนี้ของเขานั้นอยู่เพียงครึ่งก้าวของขยายปราณเเต่ด้วยจากการที่วิธีการบรรลุของฉางกวงมันรวดเร็วเกินไป จึงทำให้ปราณไม่เสถียร พลังปราณจึงเทียบเท่าได้เพียงขั้น 3 ทั่วไปเท่านั้น
สัตว์อสูรที่เหลือที่ทยอยไล่ตามมาทันก็เริ่มลงมือจู่โจม
