้าคิดไว้” ฉางกวงคิดว่าหมาป่าอาจจะจนตรอกจนเข้ามาจู่โจมเขาโดยไม่มีอันใดจะเสีย เขาจึงใช้น้ำเเข็งย้อยพุ่งเข้าใส่เเทนที่จะเข้าไปเเทงด้วยตนเอง ระยะทางที่ห่างกันพอสมควรหมาป่าที่พุ่งเข้ามานั้นเกือบจะมาถึงตัวฉางกวงเเต่ด้วยน้ำเเข็งย้อยที่ทิ่มเเทงอยู่บนลำตัวทำให้มันหมดเเรงไม่น้อย จนสุดท้ายก็นอนเเน่นิ่งไปอีกตัว
“เฮ้อ” ฉางกวงถอนหายใจอย่างโล่งอก การรับมือหมาป่าสีขาวปรอท 3 ตัวนี้ดูเหมือนจะง่ายเเต่เขาก็ใช้พลังงานไปไม่น้อยเลย
ทั้งการที่ต้องคอยหลบหลีก เเละการสร้างน้ำเเข็งย้อยปลายเเหลม ที่ตอนนี้สามารถสร้างออกมาได้อย่างกล้ำกลืน
ถ้าฉางกวงไม่เเสดงสีท่าเยือกเย็นข่มขวัญหมาป่า 3 ตัวนี้ไว้ไม่เเน่พวกมันคงพุ่งมางับเขาทีเดียวจาก 3 ทิศทาง เเค่คิดตามก็ยุ่งยากที่จะรับมือเเล้ว สถานการณ์นั้นบางทีถึงเขาจะชนะมาได้คงไม่คุ้มค่าเหมือนดั่งเช่นตอนนี้
เขาก็ทำเช่นเดิมคือ นำผลึกเเก่นพลังกายเเละเนื้อบางส่วนเผื่อไว้เป็นเสบียง
“ผลึกนี้ดูเปล่งประกายกว่าอันก่อนไม่น้อยเลย” ฉางกวงนำเอาผลึกก่อนหน้านี้ที่ได้จากเงาขุนปุยมาเปรียบเทียบกับผลึกอันที่พึ่งได้มาจากหมาป่าขาวปรอท ผนึกอันนี้นั้นใสเหมือนกันผลึกอันก่อนเเต่จะเห็นพลังงานสีฟ้าจุดเล็กๆที่อยู่ในผลึกนี้
ฉ
