“นั่นมันอะไรกัน วงอักขระขั้น 5 ไม่ดีเเล้ว” ชายท้วมผู้เป็นหัวหน้าโจรเงาโลหิตหน้าเปลี่ยนสี ควักเอาอาวุธอักขระหลายชิ้นออกมาอย่างรวดเร็ว ฉับพลันพลังปราณสีฟ้าน้ำทะเลเเผ่พุ่งออกมาจากอักขระ ดั่งสายธารามหาสมุทรพุ่งชนกันกลุ่มโจรเงาโลหิตอย่างจัง
“ตุ้ม” ปราณสีฟ้าน้ำทะเลดั่งสายชลทานอันเกรี้ยวกราดปะทะกลุ่มคน เกิดหมอกไอน้ำปกคลุมไปทั่วบริเวณนั้น
พอหมอกเริ่มจางลงไป สังเกตได้ว่าบัดนี้กลุ่มคนหายไปหมดเหลือเพียงชายท้วมที่เป็นหัวหน้าโจรเงาโลหิต ที่กระอักเลือดอย่างห้ามไม่ได้ สีหน้าซีดเซียว จ้องไปยังเเขกอาวุโสด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ถ้าข้าคิดไม่ผิดเจ้าคงเป็นอาจารย์ของเจ้าเด็ก 2 คนนั่นสินะ” หัวหน้าเงาโลหิตเช็ดเลือดที่มุมปาก เเววตาคั่งเเค้น
“ใช่เเล้วจะทำไม การที่เจ้าอยู่ขั้น 5 ของขยายปราณเเล้วลดตัวลงมาจู่โจมศิษย์ของข้า คนนึงสะบักสะบอม อีกคนหายตัวไปเจ้าก็สมควรตายเป็นหมื่นๆ ครั้งเเล้ว” เเขกอาวุโสตวาดอย่างกราดเกรี้ยว เเววตาเปล่งประกายน่ากลัว
