“ถ้าข้ายังออกจากสถานการณ์นี้ไม่ได้ ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต” กล่างจบโล่สีฟ้าพลันพังทลายลงอย่างรวดเร็ว
พลังกดดันของขั้นครึ่งก้าวขยายปราณหลังจากที่ไม่มีปราณสีฟ้าเเบ่งเบาเเรงกดดันทั้งหมดกดทับมาที่ฉางกวง
เขารู้สึกอึดอัด เเทบจะขยับตัวไม่ได้ สีหน้าซีดเซียว เเววตาสิ้นหวัง
พลังปราณทั้งหมดในร่าง รวมทั้งยาทั้งสองเม็ดที่ยังไม่ย่อยสลายจนหมด ทุกสิ่งทุกอย่างมารวมกันอยู่ตรงฝ่ามือ
ใช้วิชา ‘เหมันต์จู่โจม’ อย่างไม่คิดชีวิต ตอนนี้ดูเหมือนประกายเหมันต์ในมือเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
ปราณตอนนี้ก็ขยับเข้าใกล้ขั้น 3 เหลือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ประกายเหมันต์ได้กระจายไปในอากาศ พอเห็นเช่นนั้นเเววตาชายวัยกลางคนเคร่งขรึมขึ้น
“ถึงเเม้ว่าเจ้าจะมีธาตุเหมันต์ เเละเจ้าจะบรรลุเกือบขั้น 3 ยังไงวันนี้เจ้าก็ต้องตาย”
ชายวัยกลางคนตะโกนน้ำเสียงโหดเหี้ยม วิชา ‘เงาโลหิตสังหาร’ ถูกใช้ขึ้นมาอีกครั้ง
พอเส้นสายโลหิตสีเเดงดำ กำลังจะปะทะกับร่างนั้นเอง
“ตุ้ม !” ทันใดนั้นเองมีพลังงานไร้รูปร่างที่เเม้เเต่ชายวัยกลางคนไม่สามารถสังเกตได้
ปรากฎตรงหน้าฉางกวงพอดี พอเส้นสีเเดงดำปะทะกับพลังงานไร้รูปร่างนั้น พลันสลายไปราวกับไม่เคยมีมาก่อน
