“ข้าก็ว่ายังงั้น เเม่นางจินโหดซะขนาดนั้น ภาวนาให้เลยนะเจ้าหนุ่ม ขอให้เจ้าไม่เละจนเกินไป”
เสียงผู้ชมดังเซ็งเเซ่ ล้วนไปในทิศทางเดียวกัน ฉางกวงนั่งรออย่างใจเย็น พอได้ยินดังนั้นก็อึ้งเล็กน้อย เเต่ก็ยังเดินออกจากห้องพักตัวไปยังทางขึ้นลานประลอง มาถึงพลันเห็นคุณหนูจินก็กำลังเดินขึ้นมาบนเวทีประลองเช่นกัน จึงเผลอมองโดยไม่รู้ตัว พอคุณหนูจินเห็นดังนั้น ก็มองมาสบตากับฉางกวง ทำสีหน้าไม่พอใจ เหมือนกับเบื่อเรื่องราวเช่นนี้เสียเต็มประดา
“ขออภัยด้วยคุณหนู เสียมารยาทเเล้ว” ฉางกวงก้มหัว ยิ้มเเห้ง
“ฮึ” คุณหนูจินส่งเสียงออกจากลำคอ เเต่เววตากลับประเมินฉางกวงเงียบๆ
“งั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานาน ขอเริ่มการประลองคู่เเรก ณ บัดนี้”
สิ้นเสียง คุณหนูจินพุ่งเข้าประชิดตัวฉางกวง ร่ายใช้ ‘เเข้งผ่านภา’ ยกขาที่มีเเสงเปล่งประกายวิบวับ เตะเล็งไปยังต้นคอของฉางกวง
ฉางกวงเห็นดังนั้นไม่รอช้าพลันกระโดดหลบมาด้านข้าง ยกมือใช้ ‘เหมันต์จู่โจม’ ฉับพลันนั้นมีความเย็นออกมาจากฝ่ามือ ใช้ฝ่ามือนั้นจับขาของคุณหนูจินได้อย่างพอดิบพอดี
“เจ้า!!!” คุณหนูจินอุทานออกมาหน้าเเดงกล่ำเล็กน้อย
