ผ่านมาได้ประมาณ 1ชั่วยาม
“อืม ได้เวลาเเล้วสินะ ข้าเดินทางไป พลางหาของกินไปพลางก็พอดีละกระมัง” ฉางกวงพึมพำกับตนเอง ขณะกำลังเดินออกจากเรือนส่วนหางมัจฉาไปยังโรงเตี๊ยมมหาวารี
พอเดินมาถึงด้านหน้าโรงเตี๊ยมก็เหลือเวลาอีก 1 จิบชา เวลานี้มีผู้คนยืนรอกันเเน่นขนัด กำลังต่อเเถว พูดคุยกันอย่างครึ้นเครง เสียงดังจ้อกเเจ้กจอแจ
“เจ้าว่า งานประลองนี้ มีตัวเต็งกี่คน”
“จากที่ข้าได้ยินมา งานนี้มีตัวเต็งทั้งหมด 3คน คนเเรกนามว่า ซ่งหยวน เห็นว่าเป็นซื่อจื่อ(ผู้สืบทอด)ของตระกูลซ่ง
ที่มีร้านค้า กิจการมากมาย อยู่ส่วนลำตัวมัจฉา”
3 ตระกูลเซียน ถึงจะปิดบังที่อยู่เเละตัวตน เเต่เรื่องเงินๆ ทองๆ ขาดไม่ได้เลย พวกเขาจึงมีกิจการ ร้านค้ามากมายในนครมัจฉาวารี โดยเฉพาะส่วนลำตัวที่มีกิจการของพวกเขามากที่สุด ชาวบ้านทั่วไปเลยเข้าใจว่า 3 ตระกูลเซียน คือคหบดีร่ำรวยประจำเมืองมัจฉาวารีนั่นเอง
“ซ่งหยวนผู้นี่ ดูทะมัดทะเเมง ผอม ไว้ผมยาว ใส่เสื้อเหมือนบัณฑิตใหญ่ เเก่เรียน เจ้าเเน่ใจเหรอว่าเขาเป็นตัวเต็ง ดูยังไงข้าก็ว่าเขาดูเหมือนเตรียมตัวสอบเคอจวี่ (จอหงวน) มากกว่า”
“ตอนเเรกข้าก็คิดเช่นเจ้านะ เเต่เมื่อวันก่อน ข้าเห็นเขาวิวาทกับนักเลงข้างถนนนับ 10 ยังทำให้ชา
