ผ่านประตูวังเข้ามา ทหารองครักษ์หนึ่งหน่วยมารอท่าทั้งซ้ายขวาแล้ว
ขบวนของหลินเมิ้งหยาเดินทางเข้าสู่เขตพระราชวัง ขณะเดียวกันยามนี้เป็นเวลาว่าราชการช่วงเช้า
เหล่าขุนนางเดินออกจากท้องพระโรงพร้อมทั้งค้อมตัวคารวะอ๋องอวี้และพระชายา
ท่านอ๋องและพระชายาสง่างามดั่งกิ่งทองใบหยก
หลินเมิ้งหยายืดอกผ่าเผย ขยับฝีเท้าเดินตามหลังห่างหลงเทียนอวี้ราวครึ่งก้าว สายตามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวไร้ซึ่งความประหม่า
บรรยากาศเงียบกริบ นี่เป็นครั้งแรกที่หลินเมิ้งหยาได้เดินเข้ามายังท้องพระโรง
“เตรียมรับเสด็จ….”
ขันทีในท้องพระโรงร้องประกาศ เหล่าขุนนางในท้องพระโรงต่างยืดตัวตรงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ขณะเดียวกันหลินเมิ้งหยาก็สัมผัสได้ถึงดวงตาไม่ประสงค์ดีหลายคู่
ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ได้ว่าคนเหล่านั้นเป็นใคร
ใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง คาดว่านางคงเป็นหนามยอกอกของใครหลายคนแล้วกระมัง
“ฮ่องเต้เสด็จ…”
อาภรณ์ลายมังกรสีเหลืองอร่ามสง่างาม หลินเมิ้งหยารีบก้มหน้าลง ไม่กล้าเผชิญหน้ากับฮ่องเต้โดยตรง
เมื่อฮ่องเต้ขึ้นประทับบนบัลลังก์มังกร เหล่าขุนนางจึงหมอบตัวลงกับพื้นพร้อมทั้งส่งเสียงสรรเสริญ
“ฮ่องเต้อายุยืนหมื่นปีหมื่นหมื่นปี…”
หลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้ถวายคำนั
