ต่คิดไม่ถึงเลยว่าหยิ่งหนียังคงมีแรงมากพอที่จะหันมาสนใจนาง
มือขวาวาดปลายดาบสีดำคมกริบไปทางแผ่นหลังของหลินเมิ้งหยา
ขณะเดียวกันลูกธนูสองสามดอกพลันพุ่งไปทางร่างของป๋ายหลง
หยิ่งหนีรีบกอดตัวป๋ายหลงเอาไว้แล้วไถลลงกับพื้น ขณะเดียวกันดาบสีดำพลันพลาดเป้า
“ระวัง !”
จูเหยียนร้องเตือนหลินเมิ้งหยา ทว่าเมื่ออีกฝ่ายหมุนตัวกลับมามอง ใบมีดคมกริบพลันพุ่งเข้ามาที่เอวของนางแล้ว
ภาพที่หลินเมิ้งหยาถูกดาบแทงทะลุร่างไม่ได้ปรากฏต่อสายตาของพวกเขา
แต่เพราะแรงของดาบที่ถูกส่งมาค่อนข้างมาก ร่างของนางจึงกระเด็นออกไป
ตู้ม
เกิดเสียงดังขึ้น หลินเมิ้งหยาร่วงลงไปในสระน้ำแล้ว
ครู่ต่อมา ไม่เพียงจูเหยียน แม้กระทั่งป๋ายหลงและหยิ่งหนีล้วนคิดไม่ถึงว่าเหตุการณ์จะเป็นเช่นนี้
“เจ้าโง่ ! เจ้าทำงานเป็นหรือไม่ ! ข้าต้องการตัวนาง เจ้าทำอะไรลงไป !”
ป๋ายหลงตะคอกด้วยอาการตื่นตระหนก อันที่จริงหยิ่งหนีสามารถโจมตีปลิดชีวิตนางได้
ทว่าตอนนี้ร่างของนางร่วงลงไปในสระน้ำแล้ว
หยิ่งหนีไม่อธิบาย เขาพยายามดูแลความปลอดภัยของป๋ายหลง
แต่ถึงกระนั้นเขาก็อดสงสัยไม่ได้ แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยขว้างดาบพลาดเลยแม้แต่หนเดียว แล้วเหตุใดคมดาบของเขาจึงแทงร่างกา
