แสงสว่างเยียบเย็นดุจแสงจันทร์ แผ่เกราะป้องกันครอบคลุมทั้งสองคนไว้
ครืน!
รอบนอกมีร่างมากกว่าสิบคน สวมชุดเกราะดำทั่วร่างปกคลุมด้วยไอปีศาจ ดวงตาแดงฉานดุร้าย แต่ละคนถืออาวุธต่างมือ กระบี่ หอก ง้าว กำลังระดมโจมตีเกราะป้องกันนั้นอย่างบ้าคลั่ง
กลิ่นอายของพวกมันล้วนอยู่ในขอบเขตราชายุทธ์
เกราะป้องกันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสว่างเริ่มมืดลงเรื่อย ๆ ดูเหมือนจะต้านทานไม่ได้นาน
ไม่ไกลออกไป มีบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งยืนอยู่ ใบหน้าหยาดเยิ้มเต็มไปด้วยความลุ่มหลงในกามารมณ์ มือถือพัดกระดาษ เขามองภาพตรงหน้าด้วยความสนใจยิ่ง
ด้านหลังเขา มีชายชราผู้หนึ่งยืนอยู่ สวมชุดคลุมดำ แบกคันธนูและลูกศรไว้บนหลัง กลิ่นอายที่แผ่ออกมาหนาวเย็นดุจน้ำแข็ง แฝงด้วยเจตนาฆ่าฟัน เป็นถึงยอดฝีมือในขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์!
“คิงคง เชียนซุน ข้าแนะนำให้พวกเจ้ายอมแพ้เถอะ! อยู่ในนิกายเทียนเต๋านั่นจะมีประโยชน์อะไร? มาเข้าร่วมกับนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเราดีกว่าไม่ดีกว่าหรือ?”
บุรุษหนุ่มเอ่ยยิ้มพลางใช้สายตาโลมเลียนเฉินเชียนซุนในเกราะป้องกัน ใจเต้นระทึกเมื่อคิดว่าอีกไม่นานจะได้ครอบครองสตรีนี้
“ฮวาตู้! หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว!”
คิงคงคำรามด้วยความโกรธ แววต
