วยซ้ำ
เพื่อน้องสาวแล้ว เช่นนั้นเขาก็ควรพยายามสุดกำลังเพื่อช่วยเหลือหลงเทียนอวี้มิใช่หรือ?
หลินเมิ้งหยาส่ายหน้า แม้นางจะพยายามปกปิด ทว่าแววตาก็ยังสะท้อนความผิดหวังออกมาอยู่ดี
“นอกจากคำพูดของจูเจียจิงที่ว่าหลงเทียนอวี้อยู่ในกำมือของพวกเขาแล้วก็ไม่มีข่าวอื่นใดอีก”
ยิ่งไปกว่านั้นหลินเมิ้งหยายังมีคำถามค้างคาใจ แต่มิอาจเอ่ยออกมา
นางกำลังสงสัยว่าคนที่ต้องการจับตัวหลงเทียนอวี้เป็นคนอื่น
ส่วนสกุลจูเพียงแค่ถูกหลอกใช้เท่านั้น
ครุ่นคิด ตอนนั้นสกุลจูคิดอะไรอยู่จึงจับตัวหลงเทียนอวี้ไป?
ซ้ำยังสร้างความซับซ้อนในสถานที่เกิดเหตุเพื่อต้องการทำให้นางสับสนอีกด้วย
ความลับนี้ช่างน่าหวาดกลัวยิ่งนัก
แม้วันนี้สกุลจูจะวางแผนทำให้นางต้องตกอยู่ในที่นั่งลำบาก แต่ก็เหมือนกับว่ายังขาดอะไรบางอย่างไป
ยิ่งไปกว่านั้นนางยังไม่เคยบอกใครเรื่องที่ตนเองมองแผนการของสกุลจูออก
แต่การที่จูเจียจิงเป็นฝ่ายเข้ามาบอกว่าจูฉีหยุนจับตัวหลงเทียนอวี้ไป เช่นนั้นจะไม่เป็นการประจานความผิดของตนเองหรือ!
ดังนั้นหลินเมิ้งหยาจึงค่อนข้างกังวล หากมีคนคอยบงการสกุลจู แล้วคนผู้นั้นเป็นใครกันเล่า?
“รีบมาดูเร็ว ดูเหมือนพวกเขาจะทะเลาะกันแล้ว”
เสียงจั่วชิวอวี้พลั
