ะไรนะ? เจ้า!”
โหวหลิงอวี้มองนางด้วยสายตาตกตะลึง ทว่าอีกฝ่ายกลับส่งสายตาน่ารักน่าชังมองกลับมา
ครู่ต่อมาเขาจึงคว้าแขนของนางเอาไว้ จากนั้นจึงกวาดสายตาพิจารณาเด็กน้อยตรงหน้า
ที่แท้….ที่แท้ก็……
“พี่ชายตั้งสมาธิอยู่กับการแข่งขันเถิด เกรงว่าอาการป่วยของข้าจะมีเพียงท่านที่สามารถรักษาให้หายได้”
ใบหน้าใสซื่อของนางส่งความรู้สึกคุ้นเคย
ทว่านอกจากโหวหลิงอวี้แล้ว ไม่มีผู้ใดเห็นอีก
ราวกับโหวหลิงอวี้ถูกทำให้ตื่นตระหนกเข้าให้แล้ว ทว่าเขาสามารถปรับอารมณ์ของตนเองได้อย่างรวดเร็ว
สายตาหันกลับไปมองตำแหน่งผู้รับชมอีกครั้งด้วยความสับสน
ความมีคุณธรรมของเขาต้องตาพวกเขาทั้งสองกระนั้นหรือ?
เช่นนั้นเขาจะต้องชนะการแข่งขันในคราวนี้ให้ได้!
——————-
หมายเหตุ
[1] หัวใจคนเราเป็นอิสระ กระดาษย่อมไม่อาจห่อไฟ หมายถึง ความจริงไม่อาจปิดเอาไว้ได้ , ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวปิดไม่มิด
[2] สาดน้ำมันราดน้ำส้มสายชู หมายถึง การพูดเกินจริง
