บทที่ 209 เมืองเป่ยหยวน

เมืองเป่ยหยวน(เมืองแรกก ำเนิดทำงเหนือ) อยู่ห่ำงจำกทุ่งน ้ำแข็งแดนเหนือหลำยพันลี้ แต่เมืองนี้ ยังเป็นเมืองที่อยู่ใกล้กับทุ่งน ้ำแข็งแดนเหนือสุดขั้วอีก ด้วย สภำพแวดล้อมของทุ่งน ้ำแข็งแดนเหนือสุดขั่วนั้นรุนแรงเกินไป มีออร่ำปรำณบำงเบำและอุณหภูมิที่ต ่ำมำก แถมยังมีสัตว์อสูร ที่มี คุณลักษณะเป็นน ้ำแข็งที่ทรงพลังมำกมำยเดินเตร่อยู่ในนั้น ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ ที่จะสร้ำงเมืองใกล้กับทุ่งน ้ำแข็งแดนเหนือ สุดขั่ว ท ำได้แต่ สร้ำงห่ำงออกมำหลำยพันลี้เท่ำนั้น อุณหภูมิในเมืองเป่ยหยวน ก็ต ่ำกว่ำเมืองอื่นๆ มำกเช่นกัน อย่ำงไรก็ตำม ส ำหรับผู้ฝึกตนมันยังรับได้ แต่ส ำหรับมนุษย์ธรรมดำล่ะ? มีมนุษย์ธรรมดำน้อยมำกในเมืองนี้ สภำพแวดล้อมที่เลวร้ำย ท ำให้ชำวพื้นเมืองต้องย้ำยออกจำก เมือง มนุษย์ธรรมดำที่เหลือ ล้วนมีธุรกิจของตระกูลอยู่ในเมืองนี้ ทุกคนไม่สำมำรถเคลื่อนไหวได้อย่ำงอิสระ เมืองเป่ยหยวน ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับนิกำยอื่นๆ คฤหำสน์เป่ยหยวนของเจ้ำเมือง คือเจ้ำเหนือหัวเพียงคนเดียว ของที่นี่! ในฐำนะเมืองที่อยู่ใกล้กับทุ่งน ้ำแข็งทำงตอนเหนือสุดขั้ว จึงเป็น เรื่องธรรมดำที่แข็งแกร่งพอ ที่จะสร้ำงเมืองที่นี่ได้ ดังนั้น ในภูมิภำคแดนเหนือ เมืองเป่ยหยวน ก็เป็นกองก ำลังระดับ ยักษ์ใหญ่เช่นกัน เพียงแต่ว่ำ ไม่มีผลประโยชน์หรือควำมขัดแย้งกับกองก ำลัง นิกำยอื่นๆ เลย และมีคนไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้ และในตอนนี้ ร้ำนอำหำรและโรงแรมในเมืองเป่ยหยวนเริ่มแออัดแล้ว เจ้ำของร้ำนเหล้ำและโรงแรมต่ำงก็มีควำมสุข ไม่มีเหตุผลอื่นใด ในส่วนลึกของทุ่งน ้ำแข็งแดนเหนือสุดขั่ว ดูเหมือนว่ำจะมีเซิ่นวู่ เกิดขึ้น! ตระกูลและนิกำยทั้งหมดในสี่ภูมิภำคมำที่นี่ พวกเขำถือว่ำเมือง เดียวที่อยู่ใกล้กับทุ่งน ้ำแข็งแดนเหนือสุดขั่วเป็นฐำนของพวกเขำ เป็นผลให้รำคำสิ่งของในเมืองเพิ่มขึ้นด้วย แต่ส ำหรับอ ำนำจที่ยิ่งใหญ่ของนิกำย รำคำนี้ไม่มีอะไรเลย แต่อย่ำงไรก็ตำม ส ำหรับผู้ฝึกตนทั่วไป พวกเขำสำมำรถนอนบน พื้นได้เท่ำนั้น! ณ ขณะนี้ ในร้ำนอำหำรเป่ยหยวน นี่คือร้ำนอำหำรที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเป่ยหยวน ในขณะเดียวกัน ก็อยู่ภำยใต้กำรควบคุมส่วนตัวของคฤหำสน์ เป่ยหยวนของเจ้ำเมือง แต่เดิมสถำนที่แห่งนี้ รับบุคคลโดยทั่วไป แต่ตอนนี้ รับเฉพำะผู้ ทรงพลังเท่ำนั้น ดังนั้นในร้ำนอำหำรเป่ยหยวน, นิกำยหยินเจี้ยนซ่ง, ส ำนักชำง เต๋ำ และมหำอ ำนำจทั้งหมดมำรวมกันที่นี่! แน่นอนว่ำยังมีกองก ำลังอื่นๆ อีกด้วย กองก ำลังเหล่ำนี้ เป็นกองก ำลังขนำดใหญ่จำกสี่ภูมิภำค เจ้ำเมืองเมืองเป่ยหยวนทรำบข่ำว และมำที่ร้ำนอำหำรเป่ยหยวน เพื่อรับรองคนเหล่ำนี้ด้วยตนเอง ถ้ำเขำสำมำรถผูกมิตรกับกองก ำลังเหล่ำนี้ได้ มันจะเป็น ประโยชน์อย่ำงมำก ในคืนนั้น. ร้ำนอำหำรเป่ยหยวนสว่ำงไสว ห้องจัดเลี้ยงขนำดใหญ่ โต๊ะเต็มไปด้วยอำหำรและไวน์ ห้องจัดเลี้ยงนี้ ยังแบ่งออกเป็นสำมชั้น ชั้นแรกกว้ำงที่สุด แต่คนที่นั่งอยู่ตรงนี้จะค่อนข้ำงอ่อนแอ แม้ว่ำมันจะอ่อนแอกว่ำชั้นสองและสำม แต่กำรได้อยู่ในร้ำนอำหำรเป่ยหยวน ก็หมำยควำมว่ำกองก ำลัง เหล่ำนี้ แข็งแกร่งกว่ำกองก ำลังภำยนอกมำก ชั้นที่สองจะแข็งแกร่งกว่ำเล็กน้อย ส่วนชั้นที่สำม เป็นที่ตั้งกองก ำลังยักษ์ใหญ่ทั้งหมด ตัวอย่ำงเช่น นิกำยหยินเจี้ยนซ่ง, ส ำนักชำงเต๋ำy และนิกำย พุทธะ… ในตอนนี้ เจ้ำของร้ำนอำหำรเป่ยหยวน ซึ่งเป็นทำยำทเพียงคน เดียวของเจ้ำเมืองเป่ยหยวน เขำยืนอยู่ต่อหน้ำฝูงชน กล่ำวด้วยรอยยิ้ม: “บิดำของข้ำ ยังคง จัดกำรเรื่องของเมืองอยู่ ดังนั้นข้ำจึงออกมำรับรองเหล่ำผู้อำวุโส ทั้งหลำย ได้โปรดให้อภัยให้ข้ำด้วย” ผู้คนที่อยู่ชั้นแรกก็ยิ้มและโบกมือ “ข้ำเข้ำใจดี ภำรกิจของเจ้ำเมืองเป่ยหยวนนั้นยุ่งยำก เพื่อควำม ปลอดภัยของเมือง มันเป็นเรื่องยำกมำกที่จะจับตำดูสถำนกำรณ์ของ ทุ่งน ้ำแข็งแดนเหนือสุดขั่ว” “บุตรชำยของเป่ยเฟิงเติบโตแล้ว และข้ำได้ยินมำว่ำพรสวรรค์ ของเขำก็ดีมำกเช่นกัน!” “มีคนที่มีควำมสำมำรถจำกรุ่นสู่รุ่น และในอนำคตมันจะเป็นโลก ของคนรุ่นเยำว์!” คนที่อยู่บนชั้นสองตอบเป็นพิธีเท่ำนั้น แล้วก็ไม่กล่ำวอะไรอีก ส ำหรับชั้นที่สำมล่ะ? เขำไม่ได้มองตรงไปที่เป่ยหลิงด้วยซ ้ำ แม้ว่ำเมืองเป่ยหยวน จะเป็นของกองก ำลังระดับยักษ์ใหญ่ใน ดินแดนทำงเหนือ แต่ส ำหรับเหล่ำกองก ำลังในจงหยูนั้น ไม่เพียงพอ! ยิ่งไปกว่ำนั้น ผู้คนที่อยู่ชั้นที่สำมโดยพื้นฐำนแล้ว คือพลังอ ำนำง สูงสุดในจงหยู! เป่ยหลิงอยำกตะโกนด่ำออกไป แต่เขำท ำไม่ได้ ท้ำยที่สุดแล้ว คู่ต่อสู้มีก ำปั้นที่ใหญ่กว่ำ ก ำปั้นใหญ่เท่ำนั้น ที่มีคุณสมบัติที่จะเพิกเฉยต่อผู้อื่น หลังจำกสงบสติอำรมณ์แล้ว เป่ยหลิงก็กล่ำวด้วยรอยยิ้ม: “วันนี้ ร้ำนอำหำรเป่ยหยวน จะรับผิดชอบค่ำใช้จ่ำยทั้งหมดของพวกท่ำน และยังมีไวน์จำกทุ่งน ้ำแข็งที่ไม่เหมือนใครในเมืองเป่ยหยวน ท่ำน สำมำรถดื่มกินได้อย่ำงอิสระ!” กองก ำลังทั้งหมดในชั้นแรกตอบกลับอย่ำงสุภำพอีกครั้ง จำกนั้น จึงเริ่มพูดคุยกัน หัวข้อสนทนำไม่มีอะไรมำกไปกว่ำสองประเด็น ประเด็นแรกคือจุดประสงค์ของกำรมำเมืองเป่ยหยวนในครั้งนี้ เซิ่นวู่ในส่วนลึกของทุ่งน ้ำแข็งแดนเหนือสุดขั่ว! “ข้ำไม่รู้ว่ำเทพองค์ไหนปรำกฏตัวขึ้น ซึ่งสำมำรถท ำให้เกิดพำยุ วิญญำณขนำดใหญ่ได้” “อืม ในทุ่งน ้ำแข็งทำงตอนเหนือสุดขั้ว ปรำณทำงจิตวิญญำณ นั้นเบำบำงอยู่แล้ว มันยังไม่เพียงพอ แม้แต่จะให้มีก้ำวข้ำมแดนหยวน ห้ำคน ต่อสู้กันด้วยซ ้ำ” “อย่ำงไรก็ตำม พำยุออร่ำปรำณขนำดใหญ่เช่นนี้สำมำรถเกิดได้ เป็นไปได้ว่ำต้องมีเซิ่นวู่หรือมรดกสีบทอดปรำกฎ!” ส่วนคนที่อยู่ชั้นสองกังวลเล็กน้อย “ในส่วนลึกของทุ่งน ้ำแข็งทำงตอนเหนือสุดขั้ว ข้ำกลัวว่ำมีเพียง ผู้ที่แข็งแกร่งในขอบเขตเสมือนเทพเท่ำนั้นที่มีโอกำสไปที่นั่น” “ใช่ ไม่ต้องกล่ำวถึงสภำพแวดล้อมที่โหดร้ำย มีสัตว์อสูรเยือก แข็งนับไม่ถ้วนอยู่ในนั้น” “ในเวลำนั้น เรำสำมำรถตำมหลัง มหำอ ำนำจขอบเขตเสมือน เทพ ของกองก ำลังยักษ์ใหญ่จงหยูเท่ำนั้น” “ข้ำเกรงว่ำ เรำคงได้แต่ดื่มซุปเท่ำนั้น” ขุมพลังเสมือนเทพ สำมำรถพบได้ในยักษ์ใหญ่จงหยูเท่ำนั้น ในบรรดำภูมิภำคทั้งสี่ มีกองก ำลังโบรำณเพียงไม่กี่แห่งเท่ำนั้น ที่มีขอบเขตนี้ และบรรดำผู้ที่แข็งแกร่งในขอบเขตเสมือนเทพ ได้เพิกเฉยต่อ เรื่องทำงโลกมำนำนแล้วและเก็บตัวบ่มเพำะโดยไม่ยุ่งกับใคร แต่ครำวนี้ พวกเขำอำจออกมำ เพรำะเซิ่นวู่นี้ก็เป็นได้! บนชั้นสำม ส ำนักชำงเต๋ำและนิกำยหยินเจี้ยนซ่ง ได้บรรลุข้อตกลงเป็น พันธมิตรกันแล้ว ทั้งสองฝ่ำยนั่งด้วยกัน เจ้ำส ำนักหยำนและหลินหลูเฟิ่ง ก ำลังคุยกัน “เรื่องครำวนี้ ข้ำเกรงว่ำ มันจะดึงดูดสัตว์ประหลำดเก่ำแก่ สัก สองสำมคน” “ถูกต้อง ดูอย่ำงรำชวงศ์หลัวอี้สิ ใครจะคิดว่ำจักรพรรดิคนเก่ำยัง มีชีวิตอยู่และได้ทะลวงไปสู่ขอบเขตเสมือนเทพ” เจ้ำส ำนักหยำนดูเคร่งขรึมเล็กน้อยและกล่ำวว่ำ: “เมื่อกล่ำวถึง เรื่องนี้ จักรพรรดิคนเก่ำของรำชวงศ์หลัวอี้ยังไม่ถูกพบเห็น และไม่รู้ ว่ำเขำซ่อนตัวอยู่ที่ไหน” หลินหลูเฟิ่งหัวเรำะเยำะเมื่อเขำได้ยินค ำกล่ำว: “ข้ำเกรงว่ำเขำได้ มำถึงเมืองเป่ยหยวนแล้ว และสัตว์ประหลำดตัวเก่ำที่อยำกแก้แค้น จะ ไม่หยุดเพียงแค่นั้น” เจ้ำส ำนักหยำนพยักหน้ำ: “ตอนนี้ ต้องให้คนของเรำตั้งใจฟัง เรื่องรำวที่นี่ ให้มำกขึ้น” และประเด็นที่สองของกำรสนทนำ เมื่อเร็วๆ นี้ มีสิ่งที่ท ำให้ทุกคนตกใจ จักรวรรดิสุดท้ำยในสมัยโบรำณ จักรวรรดิหยุนหวได้ฟื้นฟู! ผู้ที่สร้ำงใหม่คือ จักรพรรดินีคนสุดท้ำยในเวลำนั้น จักรพรรดินี หยุนหวง! ที่ชั้นหนึ่ง เป่ยหลิงนั่งข้ำงหน้ำและริเริ่มที่จะยั่วยุเรื่องนี้ เขำยิ้มและ กล่ำวว่ำ “ข้ำไม่รู้ว่ำผู้อำวุโสคิดอย่ำงไรเกี่ยวกับเรื่องของจักรวรรดิ หยุนหวง” ทุกคนเงียบไปครู่หนึ่ง หัวข้อนี้ละเอียดอ่อนเกินไป จักรวรรดิหยุนหวง นี่คือผู้ปกครองที่แท้จริงในสมัยโบรำณ เพรำะมีตัวละครระดับจักรพรรดินี และตอนนี้ก ำลังสร้ำงจักรวรรดิขึ้นมำใหม่ ตระกูลหนึ่งมีควำมสุข และอีกตระกูลหนึ่งเศร้ำ บำงคนเห็นด้วย และบำงคนไม่เห็นด้วย แน่นอน มีคนจ ำนวนน้อยมำกที่เห็นด้วย ในขณะนี้ บนชั้นสำม มีคนเยำะเย้ยและกล่ำวว่ำ “จักรวรรดิหยุน หวง? วันนี้จักรวรรดิหยุนหวงไม่แข็งแกร่งเหมือนสมัยโบรำณอีก ต่อไป เป็นไปได้อย่ำงไรที่จะย้อนกลับไปเหมือนยังอดีต!”