ความว่างเปล่าแปรเปลี่ยน ทัศนียภาพตรงหน้าค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น
ซูเฉิน สุ่ยหว่านเอ๋อร์ จินรุ่ย และฮั่วหยาง ปรากฏตัวในแดนลับหยวนหลิง
ที่นี่เป็นมิติลี้ลับยิ่งนัก เต็มไปด้วยกลิ่นอายปั่นป่วน ฟ้ามืดมัว แผ่นดินกว้างใหญ่ และแรงกดดันแห่งสวรรค์ปฐพีที่รุนแรงไร้เทียมทานก็โถมลงมาใส่พวกเขาทั้งสี่ทันที
ทุกคนรู้สึกว่าร่างของตนหนักอึ้ง ประหนึ่งมีกำลังฉีกทำลายอันน่าสะพรึงกลัวกำลังบีบคั้นเพื่อขับไล่พวกเขาออกจากมิตินี้
“นี่คือแดนลับหยวนหลิงจริงหรือ?”
แววตาของสุ่ยหว่านเอ๋อร์ จินรุ่ย และฮั่วหยาง ล้วนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเข้าสู่แดนลับหยวนหลิง
แม้จะได้รับแจ้งล่วงหน้าว่าแดนลับหยวนหลิงนั้นลี้ลับนัก ไม่เพียงมีพลังต้นกำเนิดแห่งสวรรค์ปฐพี ยังมีแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวจากสวรรค์ปฐพี
แต่เมื่อได้มายืนอยู่จริง ๆ และสัมผัสกลิ่นอายอันประหลาดนั้น ก็ยังอดรู้สึกตกตะลึงในใจไม่ได้
“แต่ละคนแยกย้ายกันหาที่ฝึกเถอะ! พยายามต้านทานแรงกดดันแห่งสวรรค์ปฐพีให้ได้มากที่สุด ยิ่งทนได้นานเท่าใด ก็จะยิ่งได้รับโชควาสนามากขึ้นเท่านั้น!”
จินรุ่ยกล่าวอย่างช้า ๆ
จากนั้น เขาก็ใช้วิชาตน เดินไปนั่งขัดสมาธิบนก้อนหินใหญ่ในระยะไกล เริ่มฝึกฝน
