เอาไว้ด้วย ส่วนที่นี่เป็นตำหนักของข้า แม้จะไม่ใหญ่ แต่ภายในประดับตกแต่งอย่างสวยงาม”
หลินเมิ้งหยาเอ่ยแนะนำตำหนักของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ ทั่วทุกมุมของตำหนักล้วนถูกสร้างจากความใส่ใจของชิงหูและหลินจงอวี้ทั้งสิ้น
ตอนนี้ไม่รู้ว่าหลงเทียนอวี้เกิดนึกครึ้มอะไรขึ้นมา เขาสั่งให้คนซื้อของมีราคาเข้ามาไว้ที่นี่เป็นจำนวนมาก
ฉะนั้นตำหนักหลิวซินจึงหรูหรางดงามเกินกว่าจะมีที่ใดเทียบเทียม ได้ยินมาว่าคนภายนอกจัดอันดับให้ตำหนักของนางเป็นตำหนักที่งดงามที่สุดในเมืองหลวง
หลินเมิ้งหยาหาได้ใส่ใจสิ่งเหล่านี้ หากมิใช่เพราะสิ่งของเหล่านี้ประดับตกแต่งไว้ด้วยความใส่ใจของคนทั้งสาม
นางยังคิดเสมอว่าของเหล่านี้ช่างเกะกะขวางทางยิ่งนัก
“คิด…คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าจะมีตำหนักที่งดงามเช่นนี้”
เถียนมามาเอ่ยชื่นชม ความรู้สึกปลื้มปีติพลันเกิดขึ้นในหัวใจ
ตอนแรกนางกังวลว่าท่านอ๋องผู้มีฐานันดรสูงศักดิ์และเย็นชาคนนั้นจะมิได้ดูแลเอาใจใส่คุณหนูดีเท่าที่นายท่านดีต่อฮูหยิน
แต่เมื่อวันนี้ได้มาเห็นกับตาของตัวเอง นางจึงรู้ว่าตนเองประเมินท่านอ๋องต่ำไป
มิเช่นนั้นตำหนักแห่งนี้จะเต็มไปด้วยสิ่งของมีค่าเช่นนี้หรือ
“ปกติข้าจะอยู่ที่ห้องนี้ ต่อจากนี้ไปท่า
