เคยบอกตำแหน่งของหัวใจวิญญาณอสูรให้ซูเฉิน แต่ในใจก็ไม่ได้คาดหวังมากนักว่าเขาจะได้มันมา
แต่ใครจะคาดคิดว่า ซูเฉินกลับสามารถรักษาบาดแผลวิญญาณยุทธ์ที่แม้แต่ผู้บรรลุขอบเขตนักบุญยุทธ์ยังจนปัญญาที่จะรักษาได้สำเร็จ
“ซูเฉินผู้นี้ มีความลับอยู่ในตัวอีกเท่าไรกัน?”
ฉินมู่หยิงคิดในใจด้วยความสงสัยใคร่รู้มากขึ้น
ซูเฉินไม่สนใจสายตาของผู้คน เดินไปพร้อมกับเซียนเจิ้นยังจวนเจ้าเมือง
ค่ายกลเคลื่อนย้ายของจวนเจ้าเมืองเปล่งแสงเจิดจ้า ร่างของเซียนเจิ้นกับหลี่เป่าก็หายไปในค่ายกลทันที
“ซูเฉิน!”
ขณะที่ซูเฉินกำลังจะใช้ค่ายกลกลับสู่นิกายเทียนเต๋า เสียงอ่อนหวานเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
ซูเฉินหันกลับไปมอง
หญิงสาวผู้หนึ่งในชุดแพรลายดอก ใบหน้างดงามเปล่งประกาย แววตาอ่อนโยน รูปร่างอรชร ผิวขาวราวหิมะ ดวงตาดุจระลอกน้ำ เต็มไปด้วยความชื่นชม
นางคือจ้าวยอดเขาคุยสุ่ย “สุ่ยโหรว”!
“คารวะท่านอาจารย์สุ่ย!”
ซูเฉินประสานมือคารวะ
“ซูเฉิน ความวุ่นวายที่เกิดในนครเทียนไห่วันนี้ เกี่ยวข้องกับเจ้าสินะ? ข้าอยากรู้ว่าเหตุใดเจ้าจึงช่วยเซียนเจิ้น?”
สุ่ยโหยวถามด้วยความสนใจ
“อาจารย์สุ่ย ข้าช่วยเซียนเจิ้นตอนแรกก็เพื่อหัวใจวิญญาณอสูรในตัวเขา แต่ภ