งนิกายปราบอสูรคือ หลี่ซินเจวี๋ย อยากรู้จริงว่า ระหว่างเขากับเซียนเจิ้น ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?”
ทุกคนต่างพูดคุยกัน แววตาเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงเมื่อมองไปยังเซียนเจิ้น
ปัง!
ดวงตาของเซียนเจิ้นเย็นเยียบยิ่งนัก เขาก้าวเท้าเดินไปยังหลี่เป่า พลังปราณอันไร้เทียมทานแผ่กระจายรอบตัว ราวกับสามารถกดข่มทุกสรรพสิ่งได้
“เซียนเจิ้น เจ้าคิดจะทำอะไร?!”
ราชายุทธ์สองคนที่มากับหลี่เป่าเปลี่ยนสีหน้า พุ่งเข้ามาหมายจะหยุดเซียนเจิ้น
“ถอยไป!”
เสียงเซียนเจิ้นดังสนั่นดั่งอสนีบาต เขาเหวี่ยงหมัดไปเบา ๆ ราชายุทธ์ทั้งสองปลิวกระเด็น เลือดไหลไม่หยุด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ต่อหน้าเซียนเจิ้น พวกเขาไม่ต่างจากเด็กน้อย ไร้ซึ่งพลังต่อต้าน
เซียนเจิ้นเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าหลี่เป่า
“เซียนเจิ้น เจ้า…เจ้าจะทำอะไร? พวกเราค่อยพูดกันดี ๆ ก็ได้…”
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นเยียบของเซียนเจิ้น ร่างของหลี่เป่าก็สั่นเทา พลันพูดเสียงสั่น
ปัง!
เซียนเจิ้นยกเท้ากระทืบลงไปหนึ่งครั้ง
พื้นแผ่นดินแตกกระจาย มิติสั่นสะเทือน
เขาย่ำลงบนหน้าท้องของหลี่เป่า พลังปราณอันกร้าวแกร่งรุนแรง พุ่งเข้าทำลายตันเถียนและทะเลลมปราณของหลี่เป่าโดยตรง ราวกับพายุฝน
ร่าง
