“ช่วงนี้มีใครเข้าพบท่านอาจารย์หรือไม่เพคะ?”
โสมโลหิตมนุษย์มีมูลค่าสูงมาก แต่คนที่ทำให้ท่านอาจารย์สามารถเสี่ยงชีวิตตัวเองได้เช่นนี้ แสดงว่าคนคนนั้นจะต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างกับท่านอาจารย์
มิเช่นนั้นต่อให้พวกเขาจ่อมีดไว้ที่คอของท่านอาจารย์ เขาก็ไม่มีทางร่วมมือปลูกต้นสมุนไพรชนิดนี้อย่างแน่นอน
อันที่จริงหลินเมิ้งหยามีชื่อของผู้ต้องสงสัยในใจแล้ว
แต่หลังจากครุ่นคิดดูแล้ว หลินเมิ้งยากลับรู้สึกว่าคนเหล่านั้นไม่มีเหตุผลใดๆ ในการนำโสมโลหิตมนุษย์ไปใช้
“ไม่มี ป๋ายหลี่รุ่ยมีอุปนิสัยประหลาด นอกจากคนส่งอาหารสามมื้อแล้ว ไม่มีใครกล้าพูดคุยกับเขาเลยแม้แต่น้อย หรือเจ้ากำลังสงสัยว่ามีคนในจวนคิดจะใช้โสมโลหิตมนุษย์ในการวางแผนร้าย”
สีหน้าของหลงเทียนอวี้เคร่งขรึมลง
อันที่จริงป๋ายหลี่รุ่ยเป็นคนมีพรสวรรค์ อย่าว่าแต่เขาเลย ในดินแดนแห่งนี้ทุกคนล้วนตระหนักถึงความสามารถวิชาแพทย์พิษของเขา
แต่อารมณ์ของเขาค่อนข้างแปรปรวนอย่างยิ่ง คราแรกป๋ายหลี่อู๋เฉินหลอกเขามาขังไว้ที่นี่ แม้จะใช้ไม้อ่อนไม้แข็ง แต่ก็มิอาจทำให้ป๋ายหลี่รุ่ยยอมก้มหัวได้ เขาเป็นคนหัวรั้นเกินเยียวยา
วันนี้เขายอมปลูกโสมโลหิตมนุษย์ขึ้นมา หากมิใช่เพราะความสมัครใจของเขาเอง เช่นนั้นก็คาดว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังจะต้องมีข้อต่อรองอย่างแน่นอน
กลับมายังจวนอวี้คืนแรก หลินเมิ้งหยากลับใช้เวลาในการครุ่นคิดเรื่องวุ่นวายเหล่านี้
ตอนนี้นางยังคิดหาข้อดีของโสมโลหิตมนุษย
