ฉินมู่หยิงคิดบางอย่างขึ้นมาได้ จึงรีบออกจากห้องของตนตรงไปยังห้องโถงของหอการค้าว่านเป่า
“คุณชายซู ไม่ได้พบกันเสียนาน!”
ขณะซูเฉินเดินเข้ามาในหอการค้าว่านเป่า เด็กฝึกงานคนหนึ่งกำลังจะเข้ามาทักทาย ทว่าเสียงที่คุ้นเคยกลับดังขึ้นก่อน
เขาเงยหน้าขึ้นมอง พบว่าเป็นฉินมู่หยิง
ฉินมู่หยิงสวมชุดผ้าก๊อซสีดำ รูปร่างอรชร ผิวขาวราวหยก ใบหน้าเยือกเย็นงดงาม ดวงตาคู่โตชุ่มชื้นดั่งสายน้ำดูราวกับสามารถสื่อสารความคิดได้
อากัปกิริยาสง่างามของนางดูเหมือนจะเป็นโดยธรรมชาติ เพียงแค่ปรากฏตัวในห้องโถง ก็ทำให้ผู้คนจับจ้องกันทั่ว
“หืม? นั่นใช่…ประธานฉินลึกลับแห่งหอการค้าว่านเป่าหรือเปล่า?”
“งามเหลือเกิน! เกรงว่าแม้แต่เทพธิดาจากสำนักศักดิ์สิทธิ์หรือตระกูลโบราณก็ยังไม่อาจเทียบได้!”
“ชายหนุ่มผู้นั้นเป็นใครกัน ถึงขนาดให้ประธานฉินมาต้อนรับด้วยตัวเอง?”
เสียงซุบซิบดังทั่ว ผู้คนต่างอิจฉาและจับจ้องซูเฉินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาและริษยา
“คุณหนูฉิน ไม่ได้พบกันนานจริง ๆ!”
ซูเฉินพยักหน้ายิ้มให้
เขาเริ่มระแคะระคายแล้วว่า ฉินมู่หยิงอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับทรายเงินแห่งทะเลและหัวใจอสูรวิญญาณ
“คุณชายซู ที่นี่คนเยอะนัก ไม่เหมาะสำหรับพูดคุย เช