นที่กระหม่อมพามาด้วยล้วนเป็นพยานในครั้งนี้ได้ แม้สกุลชุ่ยของพวกเราจะมิรุ่งเรืองดั่งเช่นสกุลเจียง แต่ถึงกระนั้นพวกเราก็มิเคยทำเรื่องเลวทรามต่ำช้าเช่นนี้”
เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้น แม้เสียงของเขาจะระคนไว้ซึ่งความโกรธ ลมหายใจติดขัด แต่ถึงอย่างนั้นหลินเมิ้งหยาก็พอจะฟังออกถึงการตัดสินอันเด็ดขาดของเขา
เรื่องแบบนี้ถ้ายังทนได้สิแปลก
ระหว่างทางที่เข้ามา ไม่มีใครกล้าเหนี่ยวรั้งหลินเมิ้งหยาเอาไว้ เมื่อเดินเข้าไปในห้องโถง นางได้เห็นเจียงหรูฉินซึ่งสวมใส่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยคุกเข่าลงบนพื้นพลางร้องไห้สะอึกสะอื้น
หากตอนแรกนางไม่พยายามตะเกียกตะกายปีนขึ้นเตียงของหลงเทียนอวี้และถูกคนหลอกใช้ประโยชน์แล้วล่ะก็ ตอนนี้นางก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้
ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นผลอันเกิดมาจากการกระทำของนางเอง กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง
พระสนมเต๋อเฟยนั่งอยู่บนตั่ง สีหน้าเคร่งขรึม ไม่มีใครมองออกว่านางกำลังคิดสิ่งใด ทว่าสายตากลับเย็นชา บางทีนางอาจกำลังคิดว่าเจียงหรูฉินทำเรื่องงามหน้าลงไปแล้ว
“เรื่องนี้สกุลเจียงจะให้คำอธิบายแก่สกุลชุ่ยอย่างแน่นอน แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องต่ำช้า หากยังเอะอะโวยวายต่อไป เกรงว่าจะไม่ส่งผลดีต่อสกุลชุ่ยเช่นเดียวกัน เช่นนั้นเชิญคุณชายชุ่ยกลับไปก่อนเถิด เปิ่นกงไม่มีทางเข้าข้างหรูฉินอย่างแน่นอน”
เมื่อพระสนมเต๋อเฟยรับสั่งเช่นนี้ คุณชายชุ่ยจึงมิกล้าต่อปากต่อคำอีกต่อไป
เขาครุ่นคิด ก่อนจะเห็นว่าพระสนมเต๋อ
