ั้นข้านึกว่าเจ้าจะฆ่าข้าด้วยหมัดนั้นจริง ๆ!”
คิงคงลุกขึ้นอย่างสั่นคลอนจากหลุม ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและกระตือรือร้น
หมัดของซูเฉินที่เหนือชั้นทำให้หัวใจเขาสั่นไหว ราวกับสัมผัสถึงภัยแห่งความตาย แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้โลหิตพลุ่งพล่าน
นี่แหละคู่ต่อสู้ที่คู่ควรให้คิงคงก้าวข้าม!
“พี่รอง ข้าขออภัย!”
แววตาของซูเฉินมีประกายสำนึกผิด
ในการประลองกับคิงคง เขาต้องการทดสอบขีดจำกัดของร่างกายในปัจจุบัน จึงระดมพลังร่างกายทั้งหมดโดยไม่ลังเล กลายเป็นหมัดอันทรงพลังที่สุดที่สามารถสยบทุกสิ่ง
แต่เขาประเมินพลังตนเองต่ำไป เมื่อรู้ตัวจึงถอนพลังหมัดครึ่งหนึ่ง ทว่าก็ยังทำให้คิงคงบาดเจ็บสาหัส
คิงคงรู้ว่าเขาออมมือ จึงกล่าวเช่นนั้น
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ข้าฟื้นตัวเร็ว สองวันก็หาย! ข้าไม่คาดคิดเลยจริง ๆ แต่เดิมนึกว่าสามารถประลองกับเจ้าศิษย์น้องได้ แต่ตอนนี้ข้ากลับทำเรื่องขายหน้าเสียแล้ว!”
แววตาของคิงคงเปี่ยมด้วยความซาบซึ้ง
แต่ไร้ซึ่งความโกรธหรือความละอายจากความพ่ายแพ้ จิตใจเขาเปิดกว้างและตรงไปตรงมา
“ศิษย์น้อง ข้ามีเรื่องหนึ่งไม่ทราบเจ้าจะยินยอมหรือไม่?”
คิงคงมองซูเฉินด้วยแววตาเว้าวอน
“พี่รอง เชิญพูดมาได้เลย!”
ซูเฉินยิ้มเจื่อ
