ยอดเขาลั่วเซิน
ขุนเขางดงามเขียวชอุ่ม
ที่นี่มีทั้งน้ำตก อสูรอาคม นกวิเศษ เถาวัลย์โบราณ และสมุนไพรล้ำค่าขึ้นอยู่ทั่วไป ท่ามกลางหมอกวิญญาณและแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ลอยล่อง บรรยากาศช่างลี้ลับสงบราวแดนสวรรค์
ลั่วเสวียนพาซูเฉินมายังป่าไผ่กลางไหล่เขา
เมื่อเดินผ่านป่าไผ่ ก็จะเห็นน้ำตกสายหนึ่งไหลจากยอดเขาสูงลงมาสาดกระเซ็นเป็นละอองขาว
หน้าสายน้ำตกมีเรือนไม้ไผ่หลังหนึ่งตั้งอยู่
เพราะยอดเขาลั่วเซินมีเพียงลั่วเสวียนอาศัยอยู่ผู้เดียว ที่พักทั้งยอดเขาจึงมีเพียงเรือนไม้ไผ่หลังนี้ ด้านหลังพิงน้ำตกกับป่าไผ่ ด้านหน้าเผชิญทะเลเมฆที่กว้างใหญ่ ทัศนียภาพงดงามยิ่งนัก
“ซูเฉิน นิกายเทียนเต๋าของเรายึดหลักไร้การบีบบังคับ จึงรับศิษย์ตามวาสนา และมีจำนวนน้อยที่สุดในบรรดาสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ด! ยอดเขาลั่วเซินของเรามีเพียงเจ้ากับข้าเท่านั้น ตำหนักฝั่งตะวันออกของเรือนไผ่นี้เป็นที่พักของข้า เจ้าก็พักที่ตำหนักฝั่งตะวันตกเถอะ”
ลั่วเสวียนยิ้มบาง ๆ กล่าว
“ขอรับ!”
ซูเฉินพยักหน้า
ในใจเขาอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ เพราะในชาติก่อน เขาเคยพักอยู่ที่ตำหนักตะวันตกแห่งนี้ และใช้ชีวิตอย่างอบอุ่นสงบสุขอยู่หลายปี
“เจ้าบ่มเพาะจนถึงขอบเขตขุนนางยุทธ์ขั้นเก้าใกล้
