ิ้งหยาแต่เพราะเป็นการปรายหางตาไปเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่มีใครสังเกตเห็นคนสอดแนมที่อยู่ข้างกายไท่จื่อเล่าให้นางฟังว่าไท่จื่อต้องการเอาชีวิตหลินเมิ้งหยาดังนั้น นางจึงแอบช่วยเหลือเขาทว่า ดูเหมือนฝ่ายที่ได้รับชัยชนะจะมิใช่ไท่จื่อ“ทูลหมู่โฮ้ว ที่สระน้ำในสวนดอกไม้พบศพหญิงนิรนามที่ตายอย่างน่าเอน็จอนาจ ตอนนี้ตรวจสอบยังไม่ชัดเจน แต่…ดูเหมือนจะเป็นองค์หญิงหมิงเยว่แห่งซีฟาน”คำพูดของไท่จื่อทำให้บรรยากาศภายในตำหนักฉุนเอินตกอยู่ในความโกลาหลสายตาของหลงเทียนหยู๋ตกลงบนร่างบางของหลินเมิ้งหยาหมิงเยว่มิพึงพอใจหลินเมิ้งหยานานมากแล้วฉะนั้น ทันทีที่ไท่จื่อเอ่ยว่าผู้ตายคือหมิงเยว่ เขาจึงรู้ได้เลยว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับชายาของเขาอย่างแน่นอนแต่…แล้วอย่างไรเล่า?หากเขาอยู่ เขาจะปกป้องนางเอง“ว่าอย่างไรนะ? เยว่เอ๋อร์ของข้าตายแล้ว! ไท่จื่อ ท่านพูดจริงหรือ!”ฮ่องเต้หมิงหันไปมองทางไท่จื่ออย่างไม่อยากจะเชื่อ เหตุใดหมิงเยว่จึงตาย?ไท่จื่อแสดงท่าทางลำบากใจ หมิงเยว่มิเหมือนกับหูลู่หนาน นางเปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจของฮ่องเต้หมิงยิ่งไปกว่านั้น นางยังตายอย่างเอน็จอนาจ“ตอนนี้ยังไม่แน่ชัด แต่….แต่ศพของหญิงนิรนามไร้ซึ่งเนื้อหนัง ดังนั้นจึงมิอาจยืนยันตัวตนที่ชัดเจนได้”ไร้ซึ่งผิวหนัง? เพียงได้ยินประโยคนี้ คนทั้งตำหนักฉุนเอินต่างพากันหวาดผวา“ใครเป็นคนทำ?”ฮ่องเต้มหิงสูดลมหายใจ สายตาอำมหิตจ้องไท่จื่อเขม็งแม้จะรู้ว่าหมิงเยว่กับไท
