งจะต้องข้ามศพเขาไปก่อนหลินเมิ้งหยาที่หันกลับไปมองอยู่เนือง ๆ เดินออกจากตำหนักฉุนเอินพร้อมกับหลงเทียนหยู๋คนส่วนใหญ่ต่างพากันกังวลแม้แต่หลินเมิ้งหยาเองก็แสดงท่าทางตื่นตระหนกเช่นกันขันทีต่างพาแขกเหรื่อนั่งเกี้ยวออกจากประตูวังนั่งอยู่บนรถม้าของตนเอง หลินเมิ้งหยารู้สึกกังวลเป็นอย่างมากหรือฮองเฮากับไท่จื่อจะสงสัยว่าใครกำลังบงการนาง?เช่นนั้นการขังพระสนมเต๋อเฟยเอาไว้ก็แสดงว่าพวกเขากำลังบีบบังคับนาง?หากเป็นเช่นนั้น ทั้งสองคนก็อ่อนหัดจนเกินไปขณะที่นางกำลังปวดหัวจนแทบระเบิด ผ้าม่านของรถม้าพลันถูกแหวกออก
“ตรวจสอบหรือยังว่าศพนิรนามผู้นั้นเป็นใคร?”
บนพื้น นอกจากเลือดของคุณหนูหวังแล้ว ยังมีรอยเลือดสีแดงสดเป็นทางยาวของผู้อื่นสิ่งที่น่าสยดสยองยิ่งกว่านั้นคือภายในห้องแห่งนี้ยังมีเศษผิวหนังและเส้นผมของใครบางคน“ในห้องนี้มีเสื้อผ้าที่มิใช่ของคุณหนูหวังอยู่พ่ะย่ะค่ะ หลังจากองครักษ์ได้ตรวจสอบดูแล้ว พบว่า…พบว่าเป็นขององค์หญิงหมิงเยว่แห่งซีฟานพ่ะย่ะค่ะ”องครักษ์รายงาน ร่างของไท่จื่อสั่นเทิ้มผลปรากฏว่า ศพนิรนามที่นอนตายอยู่ในสระน้ำคือองค์หญิงหมิงเยว่แห่งซีฟานหลินเมิ้งหยา…จิตใจอำมหิตยิ่งนัก!แอบหยิบยาแก้ปวดออกจากล่องเล็ก ก่อนจะใส่ลงในแก้วเหล้าแล้วดื่มลงไปก่อนเข้ามา ป๋ายซูทำแผลที่มือให้นางก่อนแล้วเมื่อครู่ยังมิมีความรู้สึกอันใด ทว่า ตอนนี้มือของนางกลับปวดร้าวจนแทบจะทนไม่ไหว“นายหญิง พวกเรากลับกันก่อนเถิดเจ้าค่ะ
