๋ายจื่อ พวกเรากลับบ้านสกุลหลินกัน”เมื่อได้ยินว่าหลินเมิ้งหยาจะออกจากบ้านทั้งที่เพิ่งฟื้น ทุกคนเริ่มร้อนใจโดยเฉพาะป๋ายจื่อ นางรีบคลานเข้ามาหาหลินเมิ้งหยาทั้งใบหน้าเปื้อนน้ำตา“คุณหนู ข้าขอร้อง รักตัวเองหน่อยเถิดเจ้าค่ะ หากท่านทำเช่นนี้ ต่อให้ป๋ายจื่อตายไปก็ไม่มีหน้าไปพบฮูหยินหรอกนะเจ้าคะ”ป๋ายจื่อส่งเสียงร่ำไห้ ทุกคนส่งสายตาวิงวอนหลินเมิ้งหยาขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะส่ายหน้า“ไม่ ข้าไม่วันยอมให้พี่เยว่ถิงต้องมีมลทิน”ตามประเพณีเดิม หากลูกสาวตายไปก่อนที่จะแต่งงาน พวกนางจะไม่สามารถถูกฝังในหลุมศพของเหล่าบรรพบุรุษได้โดยเฉพาะพี่เยว่ถิงที่เจอกับเหตุการณ์เช่นนั้น นางต้องเจอกับคำดูถูกและข้อครหามากมายซูเหม่ยหยุนสามารถทำให้พี่เยว่ถิงตายได้ เชื่อว่า นางสามารถฝังพี่เยว่ถิงโดยไม่จัดพิธีได้เช่นกันหากมิใช่เพราะพี่เยว่ถิงรักพี่ชายมาก บางทีนางอาจจะไม่คิดสั้นเช่นนั้นหรือบางที หากความสัมพันธ์ระหว่างนางกับพี่เยว่ถิงไม่ดีเช่นนี้ คนพวกนั้นคงไม่ลงมือทำร้ายหญิงสาวผู้น่าสงสารคนนี้ไม่ว่าจะพูดอย่างไร คนสกุลหลินล้วนติดหนี้พี่เยว่ถิงทั้งสิ้น“นายหญิง แต่ร่างกายของท่าน…”ป๋ายจีส่งเสียงขึ้นด้วยความกังวล ทว่าชิงหูกลับก้มตัวลงแล้วใส่รองเท้าให้กับหลินเมิ้งหยา“ข้าพาเจ้าไปเอง”ฉีกยิ้ม ชิงหูอุ้มหลินเมิ้งหยาขึ้นเขารู้จักหลินเมิ้งหยาดี หากไม่ปล่อยให้นางไป นางคงทรมานเสียยิ่งกว่าตาย“พวกเราเองก็จะไปด้วย”สาวใช้ทั้งสี่เดินตามหลังชิงห
