“เวลาเจ้าทำอะไรมักจะมีเหตุผลเสมอ แต่ข้ารู้สึกเหมือนกับว่าเจ้าไม่เห็นด้วยที่หมิงเยว่แต่งงานกับหลงเทียนอวี้”
หลังจากได้เป็นว่าที่ผู้สืบทอดราชบัลลังก์ ฮ่องเต้หมิงมักจะส่งหูเทียนเป่ยไปจัดการเรื่องต่างๆ แทนเสมอดังนั้น เขาจึงมีความคิดเป็นของตัวเอง“เหตุใดเสด็จพ่อจึงอยากให้หมิงเยว่แต่งงานกับหลงเทียนอวี้นัก? เขามิใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุด กอปรกับอุปนิสัยใจคอของหมิงเยว่ หากไปอยู่ที่จวนอวี้ รังแต่จะก่อความวุ่นวาย ใช่ว่าท่านพ่อไม่เคยเห็นฝีมือของคุณหนูสกุลหลิน อย่าว่าแต่หมิงเยว่เลย แม้แต่ข้าก็มิใช่คู่ปรับของนาง”หลังจากได้ทำความรู้จักกับสองสามีภรรยาคู่นี้ เขาเพิ่งจะรู้ว่าอะไรที่เรียกว่ากิ่งทองใบหยกหลงเทียนอวี้เป็นคนมีความอดทน ทั้งที่จริงแล้วความรู้ความสามารถมิได้ด้อยไปกว่าไท่จื่อเลยชายาอวี้ภายนอกเสมือนคนอ่อนโยน จิตใจโอบอ้อมอารี แต่ความจริงนางมีความรู้ความสามารถ นางมิใช่คนที่จะหลงกลใครง่ายๆหากหมิงเยว่แต่งงานเข้าไป นางไม่มีทางยอมอยู่เฉยอย่างแน่นอน เช่นนั้นจวนอวี้คงไร้ซึ่งความสงบสุข“ข้ารู้ว่ามันเป็นเช่นนั้น แต่หมิงเยว่จะต้องแต่งงานกับหลงเทียนอวี้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใด?”ส่ายหน้า หูเทียนเป่ยไม่เข้าใจ ปกติแล้วฮ่องเต้หมิงเอ็นดูหมิงเยว่มาก แต่คราวนี้ทำลงไปเพราะอะไร?“หลงเทียนอวี้เก่งกล้ากว่าไท่จื่อที่ไม่ได้เรื่องคนนั้นมาก ถ้าหากเขากลายเป็นฮ่องเต้แห่งต้าจิ้น เช่นนั้นเป้าหมายที่พวกเราต้องการทำให้สำเร็จ
