ี่ต้องรับผิดชอบ พวกเขาจึงยังไม่ได้เห็นหน้าลูกสาวหรือน้องสาวที่ตนเองรักหลังจากนางแต่งงานออกไป“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ แต่เสด็จพ่อไม่กลัวว่าหมิงเยว่จะเสียเปรียบอย่างนั้นหรือ?”แววตาของหูเทียนเป่ยฉายความกังวลอย่างเห็นได้ชัดพวกเขาต่างรู้ดีว่าความตายของหูลู่หนานเกี่ยวข้องกับหลินเมิ้งหยาทั้งที่นางอายุยังน้อย แต่กลับมีความอาฆาตพยาบาทแรงกล้า วิธีการที่ใช้โหดร้ายทารุณ อีกทั้งยังสามารถซื้อใจคนได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นนางมิใช่คนที่จะถูกกำจัดได้ง่ายๆ“นี่เป็นสิ่งที่หมิงเยว่เลือกเอง ข้าเองก็เตือนนางแล้ว ถ้าหากนางมิอาจเอาชนะคุณหนูสกุลหลินได้ก็อย่าไป แต่นางไม่ฟังและจะไปลองรบดูสักตั้ง เฮ้อ เด็กคนนี้ นับวันยิ่งเหมือนแม่ของนาง”คำพูดของฮ่องเต้หมิงแฝงไว้ซึ่งความรู้สึกช่วยไม่ได้แม่ของหมิงเยว่คือพระสนมเอกที่เป็นรองเพียงฮองเฮาชาติกำเนิดสูงส่ง แต่อุปนิสัยใจคอโหดเหี้ยม นอกจากฮองเฮาที่สามารถควบคุมนางได้แล้ว นางไม่เคยกลัวผู้ใดอีกเลยโชคดีที่พระสนมเอกมีลูกสาวเพียงคนเดียว ถ้าหากให้กำเนิดลูกชายแล้วล่ะก็ เกรงว่าจะต้องเกิดสงครามระหว่างองค์ชายขึ้นในวังหลวงแห่งซีฟานอย่างแน่นอน“เฮ้อ หากเสด็จพ่อรับสั่งเช่นนั้น หมิงเยว่จะต้องพยายามต่อไปอย่างแน่นอน แต่เด็กคนนี้คิดหรือว่านางทำให้ไท่จื่อหลงเสน่ห์ได้ แล้วจะทำให้หลงเทียนอวี้หลงเสน่ห์ได้เช่นเดียวกัน”ทุกการกระทำของหมิงเยว่ล้วนอยู่ในสายตาของหูเทียนเป่ยเพื่อให้ได้หลงเทียนอวี้มา หมิงเยว
