ถึงอย่างนั้น…องค์หญิงหมิงเยว่ก็เป็นถึงองค์หญิงนี่นาหากนางถูกหลินเมิ้งหยาจัดการจริงๆ ขึ้นมา เกรงว่าเมื่อถึงเวลานั้นเรื่องราวคงบานปลายใหญ่หลวงไม่นาน ทางด้านไท่จื่อส่งคนมาเชิญหลินเมิ้งหยาถึงอย่างไรนางก็เป็นหนึ่งในผู้ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้“มาเร็วเหมือนกันนี่ ป๋ายซูอยู่เฝ้ากระโจมที่นี่ พวกเจ้าสามคนตามข้ามา”หลินเมิ้งหยามิได้แสดงท่าทีตื่นตระหนก สำหรับนางแล้ว นี่เปรียบเสมือนละครฉากหนึ่งที่ตนเองจัดแจงเอาไว้เรียบร้อยแล้วขณะเดียวกัน บรรยากาศระหว่างไท่จื่อและฮ่องเต้หมิงยิ่งกดดันมากขึ้น ไม่ว่าไท่จื่อจะอธิบายเช่นไร แต่ฮ่องเต้หมิงกลับไม่ยอมฟังลั่นวาจาเพียงว่าไท่จื่อจะต้องมอบตัวคนร้ายที่ทำร้ายหูลู่หนานให้กับเขายิ่งไปกว่านั้นหลงเทียนอวี้และหูเทียนเป่ยพยายามเติมเชื้อเพลิงเข้าไปในกองไฟ ดังนั้นไท่จื่อจึงตกอยู่ในที่นั่งลำบากทันที“ฮ่องเต้หมิง ข้าได้บอกแล้วว่าจะหาคำตอบเรื่องนี้ให้กับท่าน นี่หรือว่าท่านไม่เชื่อคำพูดขององค์ชายรัชทายาทเช่นข้าแล้วหรือ?”สีหน้าเคร่งขรึม หากมิใช่เพราะเสด็จแม่รับสั่งเอาไว้ว่าจะต้องสร้างความสัมพันธ์อันดีกับฮ่องเต้หมิงแล้วล่ะก็ เขาคงมิยอมอดทนอดกลั้นเช่นนี้“ไท่จื่อ อาหนานเป็นลูกชายของกระหม่อม อีกทั้งยังเป็นถึงองค์ชายแห่งซีฟาน เขาตายโดยไร้สาเหตุ อีกทั้งคนร้ายยังถูกไท่จื่อสังหาร หรือว่าซีฟานทำอะไรให้ไท่จื่อไม่พอใจ ดังนั้นจึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นกัน?”คำพูดของฮ่องเต้หมิงทำให้ไท่จื่อ
