ในกระโจมแห่งนี้ล้วนสวมใส่ชุดชาววังรุ่มร่าม มีเพียงนางคนเดียวเท่านั้นที่แต่งตัวสบายๆ แต่กลับดึงดูดความสนใจจากชายหนุ่มทุกคนช่างเป็นหญิงงามที่มีความคิดล้ำลึกยิ่งนัก ไม่อาจประมาทได้เลยจริง ๆ“ใช่แล้วเพคะ ท่านอ๋องบอกว่าหาตัวคนร้ายที่ทำร้ายองค์ชายรองเจอแล้ว เพราะฉะนั้นพระองค์จึงจะพาหม่อมฉันไปสร้างความผ่อนคลาย”เดินเข้ามาหยุดยืนข้างกายหลงเทียนอวี้ ก่อนจะนั่งลงสามีภรรยาคู่นี้เหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก“หรือพวกเราจะเลื่อนเรื่องเที่ยวไปก่อนดีเพคะท่านอ๋อง?”เอียงศีรษะ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหวานใสน่ารักน่าชัง หลินเมิ้งหยากะพริบตาปริบๆ อย่างซุกซนเพื่อส่งสัญญาณให้หลงเทียนอวี้ให้ความร่วมมือในการแสดงของตนเองแม้จะอาศัยอยู่กับนางมิใช่เพียงวันสองวันแล้ว ทว่าหลงเทียนอวี้ยังคงไม่คุ้นชินกับการเล่นสนุกของนางเช่นนี้พยักหน้าลง มือหนายื่นเข้าไปกุมมือนุ่มนิ่มดั่งปุยนุ่นของนาง ขณะเดียวกัน สายตาอิจฉาตาร้อนขององค์หญิงหมิงเยว่จ้องมาทางหลินเมิ้งหยาเขม็งเมื่อครู่ นางพยายามเข้าหาหลงเทียนอวี้ก่อน แต่กลับถูกเขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยแต่คิดไม่ถึงเลยว่าท่าทางเสแสร้งของหญิงสาวคนนั้นจะทำให้หลงเทียนอวี้เป็นฝ่ายยื่นมือเข้าไปหานางก่อนเช่นนี้แม้แต่นางที่เป็นคนนอกยังมองออกว่าหลินเมิ้งหยากำลังแสดงละคร! เหตุใดหลงเทียนอวี้ต้องเล่นละครกับนางด้วย?“ในเมื่อมาถึงกันหมดแล้ว เช่นนั้นเรื่องการตายของหูลู่หนานควรจะทำให้กระจ่างเสียที”เสมือนฮ่องเต้หม
