บอกว่าเป็นฝีมือของชายาอวี้ที่ทำขึ้นเพื่อแก้แค้นก็ตามแต่นั่นก็เป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น หากเป็นคนนอกทำแล้วล่ะก็ เช่นนั้นหัวของพวกเขาคงหลุดออกจากบ่าหลินเมิ้งหยาสวมใส่เสื้อคลุมสีดำเสื้อคลุมตัวยาวบังร่างของนางจนมิด เคลื่อนไหวภายใต้ความมืด หากไม่สังเกตให้ดีจะไม่มีทางมองเห็นเลยแม้แต่น้อย“ตามข้ามา”ภายในความมืด อยู่ๆ แขนสองข้าเข้ามาจับข้อมือของหลินเมิ้งหยาเอาไว้เจ้าของมือทั้งสองข้างรีบพาหลินเมิ้งหยาผลุบหายไปในความมืด ไม่นานร่างของทั้งคู่ก็หายไปศพของหูลู่หนานถูกตั้งไว้ที่กลางเขาตามธรรมเนียมของซีฟาน หากมีคนตายจะต้องทำการเผาศพดังนั้น ไท่จื่อจึงรับสั่งให้หาพื้นที่ว่างบริเวณกลางเขาเพื่อทำพิธีเอ่ยคำอำลาหูลู่หนานเป็นครั้งสุดท้ายฮ่องเต้หมิงและหูเทียนเป่ย รวมถึงองค์หญิงหมิงเยว่ล้วนเดินทางมาที่กลางเขาไม่นาน ร่างของหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้ปรากฏขึ้นในบริเวณนั้น“พวกเจ้ามาแล้วหรือ”อยู่ๆ ร่างสูงยาวพลันปรากฏขวางหน้าทั้งสองเอาไว้อาศัยแสงจันทร์จ้องมอง ก่อนจะรู้ว่าเขาคือหูเทียนเป่ย“ข้าเป็นคนขอความช่วยเหลือจากอาเป่ยเอง ไม่เป็นไรหรอก อย่าได้ตกใจไป”หลงเทียนอวี้ตบบ่าของหลินเมิ้งหยาเพื่อทำให้ร่างกายซึ่งกำลังแข็งทื่อของนางผ่อนคลายลง“ใช่ ข้าพูดกับเสด็จพ่อเรียบร้อยแล้ว ท่านเอ่ยว่าจะให้โอกาสพวกท่านหนึ่งคนเข้าไปพบ”ทั้งที่น้องชายของตนเองตายแล้ว ทว่าหูเทียนเป่ยกลับไร้ซึ่งความเสียใจยังคงส่งยิ้มเป็นปกติมาให้ ไร้ร่องรอ
